()()()
[][][]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Kwiat Nadziei...
Słów nie ma by cierpienie wyrazić
Ulotne są i nietrwałe
Cierpienie w kryształowym mieści się
Wazonie duszy
Ostre kamienie, wnętrze jego wypełniają
Przemieszczają się w dziwnym milczeniu
Ból ciągle zadając nowy
Jakby ból ust nie miał
By go krzykiem ku niebu ponieść
Jedynie ludzkie oczy, te zwierciadła duszy
Łzami go wyrażają ...
A gdy łez jest więcej niż słów na świecie
W kryształowy wazon duszy spadają
Ból koją, zapomnienia nie dają ...
Jedynie modlitwą można uświęcić
Cierpienie ludzkie, ogromne, dławiące
We własne dłonie
Wziąć delikatnie kryształowy wazon duszy
I oddać go
Dłoniom Miłosiernego Boga
Pomiędzy kamienie ludzkiego cierpienia
Włoży On pączek kwiatu Miłości
I choć z bólu, słów Jego może ...
Nie usłyszymy
To kwiat ten, pokarm zaczerpnie
Z łez naszych i słów modlitwy
I rozkwitnie, rozsiewając zapach Nadziei.
♥ ♥ ♥ ¸¸.•*´¯`✿
♥ •*´¯`✿

Pamiętam(*)(*)(*)

◢◤◥◣◢◤◥◣◢◤◥◣ ◢◤◥◣◢◤◥◣◢◤◥◣
Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp.J.TOMALA; śp.Z.WINNICKIEJ
śp. B. LEWANDOWSKIEJ
◥◣◢◤◥◣◢◤◥◣◢◤ ◥◣◢◤◥◣◢◤◥◣◢◤


`````(
`````)
````/( (
```(,) )
``((,) ) )
``/( ( (,) )
`( (,)) ) )
`( ( (,,) ) )
```iiiiiiiiiii
[█▒◕▒█] NAJJAŚNIEJSZE
[█▒◕▒█] ŚWIATEŁKO
[█▒◕▒█] NIECH
[█▒◕▒█] ZAWSZE
[█▒◕▒█] PŁONIE
[█▒◕▒█] ANIOŁKU


Zostawiam
szept modlitwy i swoją pamięć

``´¯*•ಥ•*¯`°´¯*•ಥ•*¯```

...Dżwięk wieczności Twojej
niech rozbrzmiew
w sercach naszych
dla Ciebie
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

I nagle w miejscu staje czas
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok
Radzio tęsknie.....................

Jesteś jak oddech ziemi,
Zroszonej rannym deszczem.
Jesteś jednym promieniem
słońca, Który świeci mi jeszcze.
Jesteś jak słowik, który
co dzień do mnie przylatuje.
Jesteś! byłeś i będziesz
I za to ci dziękuję.

Jesteś tam, gdzie nas wciąż jeszcze nie ma.
Twego życia – tu został nie dokończony poemat...
ŚWIATEŁKA DO NIEBA

Nienasycenie, pragnienie, czekanie
takie jest moje ostatnie kochanie.

Miłość której ciepłe słowa zostały
w odległościach wędrując niemałych.

Tęsknota bez dotyku Twojego nie blednie
rwąc me serce powoli, niezmiennie.

Pamięć momentami przystaje, zawodzi
między teraźniejszością a wspomnieniami brodzi.

Tak w trwaniu mijają tygodnie,
by w końcu przy Tobie odetchnąć spokojnie... ♥ ♥ ♥


Z calego serca dziekuje za swiatelka i pamiec o moim Matim,w czasie mojej choroby.Dziekuje sercem.
Gosia mama Matiego