Aniołku światełko do nieba dla Ciebie.

Poplątały się moje ścieżki
pomieszały się moje drogi
nagle żywot stał się tak ciężki
że udźwignąć go nie mogę.

Kiedyś szłam z podniesionym czołem
teraz głowę pochylam nisko
brnę do przodu z wielkim mozołem
i drżę z trwogi bo straciłam
WSZYSTKO.

Maleńki znak mej pamięci
dla Przemka.

Jak długo pisana mi jeszcze włóczęga?
Ech, gwiazdo - ogniku ty błędny mych dni
Spraw, by skończyła się wreszcie ta męka
I zapędź, do czułych zaprowadz mnie drzwi!

Lecz gdzie jest ten dom, jak tam idzie się doń?
Gdzie jest to miasto, gdzie progi te są?
Tam most jest na rzece, za rzeką jest sad;
Tam próżnia się kończy, zaczyna się świat.

Lecz gdzie rzeka ta, gdzie rzucony jest most?
Gdzie sad ten jest biały, jabłonki gdzie są?
Na drzewach owoce i strąca je wiatr,
Do kosza je zbiera ta ręka jak kwiat.

Te strony gdzieś są, gdzieś daleko za mgłą,
Więc idę i dalej przedzieram się wciąż.
Zbierają się ptaki, ruszają na szlak,
Już lecą, wprost lecą, nie błądzą jak ja.

Jak długa pisana mi jeszcze włóczęga?
Ech, gwiazdo - ogniku ty błędny mych dni.
Spraw, by skończyła się wreszcie ta męka,
I zapędź, do czułych zaprowadz mnie drzwi!

jaśniutkie światełka do nieba, takie które mrok rozjaśnią
i serca nasze pełne miłości wam pokażą.

najbliższych serdecznie pozdrawiam
co dziennie sercem i myślami jestem z wami.IRENA

Widze oczyma wyobrazni
nasze spotkanie
dwoje oczu wpatrzone
w siebie
jak w niebie
czułabym sie
jak Anioł
stapający po ziemi
tam gdzie Ty...

Niewinne spotkanie
zagubionych dwóch serc
Pomoge odnależć Ci drogę
by nie wieśc w zły sen
w złe wspomnienia...
w noce bezsenne...
i choc marzenia zwiewne
pomogą przetrwać
tam daleko,gdzie jesteś
dalej niz sen...

Samotność niedościgniona
realna taka mokra od łez
zagubiona...
******************************
PRZEMKU
**********Jesteś jak błekit oczu
jak ocean snów
błądzę za Tobą
by widzieć Cie znów....
Jestes szczęśliwy
mówiłes mi tak...
wierzę Ci
bo wiara to Ty
to Twój znak....
<***><***><***>
*****************************
UKOJENIE TO CISZA
ODDECH MIAROWY I CZASEM ŁZA
KTÓRA W OKU DROGĘ TORUJE
DO BLASKU TWYCH OCZU

NIECH TA CISZA WE MNIE TRWA.....
******************************
ZOSIU ŻYCZE SPOKOJNEGO PONIEDZIAŁKU.....RENIULEK

BYŁEŚ RADOŚCIA,
PROMIENIEM SŁOŃCA,
BYŁEŚ MIŁOŚCIĄ,
DOTYKIEM SERCA,
JESTEŚ MILCZENIEM,
CISZĄ O ZMROKU,
JESTEŚ WSPOMNIENIEM
I PERŁĄ W OKU...
[*][*][*]....

NIEGASNĄCE
ŚWIATEŁKO
♥ PAMIĘCI ♥ ,•*````*•, ☆
♥ *•‚¸_¸‚•* ☆


♥░`````````)
♥░````````( (
♥░```````) ) )
♥░``````( (,) ) )
♥░``````( ( ( (,))
♥░``````((,) ) ) )
♥░`````( ( ((,) )) )
♥░`````( (( (,,)) ))
♥░```````[][*][]
♥░```【░▼◌▲░】
♥░```【░▼◌▲░】
♥░```【░▼◌▲░】
♥░```【░▼◌▲░】
♥░♥░♥░♥░♥░♥░♥░♥░♥░♥░♥░♥

‚•*``*•‚ *•‚¸_¸‚•* ‚•*``*•‚

"...Choć Cię nie ma wśród nas,
jesteś kropelką rosy na liściu,
łezką w oku,
powiewem wiosennego wiatru,
jasno świecącą gwiazdą nocą,
barwną tęczą po burzy,
odbiciem słońca w jeziorze.
Nie można zobaczyć,
nie można dotknąć,
ale Twą obecność można poczuć..."

‚•*``*•‚ *•‚¸_¸‚•* ‚•*``*•‚

C.ŚP.W.MAKOWIECKIEGO

________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/,|,,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
______$$$$$_____$$$$______
__♥ $$$$$$$$$_$$$$$$$$$$_♥
_♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
_♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
_♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
__♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
____♥ $$$$$$$$$$$$$$$$_♥
______♥ $$$$$$$$$$$$_♥
________♥ $$$$$$$$$_♥
__________♥ $$$$$_♥
____________♥ $_

I szeptem - Boże pomóż mi,
po cóż ten płacz, łzawienie,
dałeś mi Panie nowy krzyż,
dasz mi też ukojenie...
NADZIEJA SPOTKANIA ŁAGODZI BÓL ROZSTANIA
_____________________
„ NAJLEPSI Z NAS ZAWSZE ODCHODZĄ PIERWSI . BĘDĄ TAM ... NA NAS CZEKAĆ ....
_____________________

JOLA SZOSTEK ZONA MARIUSZA CÓRKA FRANCISZKA KASPRZYK

(*) Przemkowi (*)

()
[]
ojciec śp Krzysztofa Jarczyk

()
[] DROGI PRZEMKU !!!
BĄDŻ SZCZĘŚLIWY W DOMU BOŻYM.
NA ZIEMI ŻYJESZ W SERCACH
PAMIĘCI I MODLITWIE [(*)] [(*)]
"Złote chwile w strumieniu życia
przemykają mimo nas,my widzimy
tylko piasek.
Przybywają do nas Anioły,a my
dowiadujemy się o nich
KIEDY JUŻ ODESZŁY.
/George Eliot/