¸.•♥_ ZAWSZE W MOIM SERCU
•.¸¸.•`
♥¸.•´ ¸.•´¨)_PAMIECI I
«´¨ •.¸¸.•´¨`»♥
(¸.•`´ ♥ ``•.¸)``_MODLITWIE

♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
♥✿✿♥

✿ ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ✿

______*
______*
_____***
_____***
____*****
___*_***_*
___*_***_*
__*__***__*
__*__***__*
_*__*****__*
_*__*****__*
__*_*****_*
_____***____
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
[║░╬ ❖ ╬░║]
♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
Zapomniałam , że nie wolno narzekać
i że cieszyć się tym - co maleńkie trzeba .
Czasem ciąży mi Panie niezmiernie
ta bolesna droga do nieba ...
________/Halina Surmacz/
♥◕════ ❀♥❀ ════◕♥
Z głębi serca dziękuję za pamięć
o moich bliskich i wspólne trwanie
przy Naszych Aniołach.
Cieplutko pozdrawiam. Zosia

Stoję w oknie patrzę w dal ...
dni minionych jest mi żal ...
Odpłynęły we mgle jak cienie ...
Lecz proszę niech pozostanie
chociaż wspomnienie ...


...{{{{{{{{*}}}}}}}}...

♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥
MOJA PAMIEC I PROMYCZKI
DO NIEBA
♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥.✺.♥

Usiadłam w parku na ławce,
zmęczona pustką i samotnością,
zamigotał świat barwami,
wiatr powiał wolnością.

Lekki zapach traw i kwiatów,
przypominał mi te chwile,
kiedy byłeś tutaj ze mną,
jak tańczyły uczuć motyle.

Dzisiaj już nie ma tego parku,
słońce chowa się za chmury,
tylko myśli jak latawiec,
szybują z bólem coraz wyżej do góry.

Chociaż myśleć już nie mogę,
bo wspomnienia tną jak noże,
pięknie tutaj kiedyś było,
ale być już tak nie może.

(*) PAMIĘĆ I MODLITWA

``````)
`````( (
````) ) )
```( (,) ) )
```( ( ( (,))
```((,) ) ) )
``( ( ((,) )) )
``( (( (,,)) ))
```[[IIIII]]
`[▒](♔)[▒]
`[(♔)▒(♔)]
`[▒](♔)[▒]
`[(♔)▒(♔)]
`[▒](♔)[▒]
[[▒][▒][▒]]

`♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥`
♥ ŚWIATEŁKO DO NIEBA♥
`♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥`

@@@@@@@@@@@@@@@@

Aniołku światełko!!!

@@@@@@@@@@@@@@

PAMIĘTAMY !!!

Światełko pamięci<<<***>>>

Chciałabym

Chciałabym, z tobą poszedłszy w zaświaty,
Wtulić się w jasność jakiejś białej chaty
I wszystkie słońcu skradzione uśmiechy
Wpleść w miękkie złoto jej żytnianej strzechy;
I w takiej chacie, odciętej od sioła,
Pojąc sic cisza, rozlana dokoła,
I patrząc co dzień na wstające zorze,
Czuć w duszy własnej to Królestwo Boże
Wielkiej miłości - i czuć przy swej głowie
Twą głowę piękną jak młodość i zdrowie...
I zapomniawszy, czym wpierw było życie,
W zaczarowanej swej duszy błękicie
Prząść z nieskończonej kądzieli Wieczności
Nić promienistą Wiary i Miłości.

- Kazimiera Zawistowska

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA


SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
IRENA