.......................)
......................(,)
......)............_'!/'_
.....(,)...........(""""")
..._'!/'_.......❀❤❀
...(""""")
..❀❤❀…
Światełko ❀❤❀PAMIĘCI!

♥``
♥````
♥````````)
♥```````( (
♥```````)) )
♥``````( (,) )
♥``````((,) ))
♥``````( ((,)))
♥`````[|♥+♥|]
♥`````[|♥+♥|]
♥`````[|♥+♥|]
♥`````[|♥+♥|]
♥`````[|♥+♥|]
♥`♥`♥`♥`♥`♥`♥`
♥``PAMIĘTAM`♥`
♥`♥`♥`♥`♥`♥`♥`

[*]

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
To miejsce pochówku jej syna ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

wśród pięknych pożółkłych liści
i kasztanów spadających z drzew
zapalam światełka dla Ciebie
niech pokażą ci piękną naszą
jesień dziś i moją pamięć,
która trwa o każdej porze roku

serdeczne pozdrowienia i podziękowania
dla twoich najbliższych
ZA TO ŻE SĄ WRAZ ZE MNĄ IRENA

Kazdy nowy dzien jest kwiatem ,który zakwita w naszych rekach.Tam , gdzie sie kocha , nigdy nie zapada noc.Serce to czastka czlowieka ,które : TESKNI,KOCHA,CZEKA♥
(¯`v´¯)
`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•

✿_ŚWIATEŁKO
✿¨)_ PAMIĘCI
¸.•´✿¸.•*´¨))
((¸.•´ ((¸.•✿`✿

I odszedł Anioł do Boga i zostawił za sobą ból ,żal i trwogę.
Moja nieustająca pamięć,dla Ciebie Przemku.:((*)

"mamo
- nie zasłaniaj mnie przed nocą
w niej jest tyle pięknych gwiazd
mamo
- mnie już nie ma w szeleście trzcin
ani w plusku jeziora
mamo
- teraz jestem wierszem
a czasem nawet uniesieniem
mamo
- ten płacz to nie twój
to mój syn
właśnie oddałem mu kozulę
złotą jak uśmiech Mona Lizy
i do nieba go tulę
wczoraj pokazałem mu jezioro i las
jutro opowiem o jesieni
i o zapachu twojego szala"

/Piotr Szczepański/
*********************
Pamiętam, o Tobie (*)

Przemku...