\"...Tym co pozostają tutaj z garbem bólu,
jedyną pociechą jest cisza i pamięć...
Oszczędźmy im cierni pytań i rad,
bo oni są mrokiem okryci w środku dnia
i wciąż wpatrzeni w bliznę ziemi nad grobem...\"

Przyjazń poznaję po tym, że nic nie może jej zawieść, a miłość prawdziwą po tym, że nic nie może jej zniszczyć.
(Antoine de Saint - Exupery)

Jaśniutkie światełko mej pamięci zapalam niech nigdy nie gaśnie ((*)).

Czas odejścia

Coś jeszcze słyszymy
szelest słów
jak liść w listopadowy dzień
kiedy niesiesz swą twarz
w słońca poranku
o świcie
cisza zamyka oczy ptakom
jeszcze czas
na twój wyraz dnia
na usta z kroplą rosy
i nie ma miejsca na sen

są gesty
zapach ziemi
kwiatów i świec
a ty niezapomniany w sobie
dla imion zamglonych
w świetle spadających gwiazd
przykucnął los

To nie był Twój czas…
Spoczywaj w spokoju (*)
Pamiętam…
Przemku...

Zawsze przy Tobie Braciszku(*)

*♥´¨)...PRZEMYSŁAWIE...
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)Światełko z modlitwą *(*)*
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥

Już nigdy nie będzie
jak dawniej......
wspomnienia są jedynie echem
minionych lat .....
pozostaje bezmiar smutku
i ogromna tęsknota....
*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥
...Twoich Bliskich serdecznie pozdrawiam
Elżbieta

Jesteś w naszym kochaniu w sercu w głowie w mówieniu w myślach w każdym oddechu w każdym cichym westchnieniu.

\"Jesteś jak ten biały puch na błękitnym Niebie,
do którego daleko nam... \"

(((******************)))

jakiż to mrok na oczy padł?
mgła w górze księżycowo mroźna
dotykać strun przez tyle lat
i nie móc w świetle ich rozpoznać?!

komuż potrzeba nas? kto blask
w pożółkłe dwa oblicza wsączył?
i pojął smyczek: jeszcze raz
ktoś wziął ich nagle, i połączył

jak dawno już... Z ciemności dzwoń
gdy Cię zapytam: \"Ty żeś? Ty żeś?\"
a struna się tuliła doń
lecz drżała, płacząc coraz ciszej

\"czy mi odpowiesz? dasz mi znak
że nigdy się nie rozstaniemy?\"
odpowiedziała struna: \"tak!\"
lecz serce ból przenikał niemy

smyczek zrozumiał to. I ścichł
a w skrzypcach nadal echo brzmiało
i męką się ozwało w nich
co ludziom się muzyką zdało

ale nie zgasił człowiek świec
śpiewały skrzypce. Aż o świcie
słońce im wreszcie dało spać
padli
bez sił... na czarnym aksamicie...

Zapalone miliony niedzielnych
światełek do samego
nieba dla ciebie PRZEMKU

najbliższych serdecznie pozdrawiam
IRENA

Gdy smutek boli,a słowa zbyt małe by rozpacz wypowiedzieć zostaje tylko milczenie,pełne gorących łez i bliskość osieroconych serc [*][*]

[[▄)(✬)(▄]] Rozłąka jest naszym losem, [[▄)(✬)(▄]] spotkanie wielką nadzieją [[▄)(✬)(▄]] Światełko i modlitwę zostawiamy [[▄)(✬)(▄]]