A cisza będzie trwać...
Niechaj trwa.
Bo w ciszy łatwiej zapamiętać,
to co życiem było niedawno.
Gest i uśmiech,
i oczu blask,
i twarz tak bliskiej, kochanej OSOBY...

  (¯`•´¯)✿
˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•✿ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Zdarza się, że Anioły schodzą na ziemię...
To Bóg je wysyła...
Zasypiają by otworzyć oczy przy matce...
Potem dorastają urocze, pogodne... Mało, kto dostrzega ich skrzydła...
A mimo to zdobywają serca uśmiechem... I skromnością...
Niczego nieświadome znów zasypiają...
I budzą się w niebie, tak po prostu...

Przemku
Smutek dookoła.
Spowiła nas szara mgła
naszego życia.

:((*)(*)(*)(*)(*)

♥˜“°¤.¸ღ ♥ ღ ♥ ღ ♥ ღ¸.¤°“˜♥
*•.•* .*•.•*.*•.•*.*•.•*.*•.•*


Jest taki ból,
którego nic nie ukoi…
Jest taki żal,
który nigdy nie zniknie…
Jest taka tęsknota,
która już zawsze zostanie…


...........................)
..........................(,)
............)........._\'\\!/\'_
...........(,).......(\"\"\"\"\")
........_\'\\!/\'_.•°*”~?.•°*”~
.......(\"\"\"\"\")
.•°*”~?.•°*

ZAPALAM ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

♥˜“°¤.¸ღ ♥ ღ ♥ ღ ♥ ღ¸.¤°“˜♥
*•.•* .*•.•*.*•.•*.*•.•*.*•.•*
❀⋰❀

Bliska RYSZARDA SKŁODOWSKIEGO,
MIECZYSŁAWA MARKIEWICZA,
śp rodz.GOŁOWACZ
❀⋰❀

Kochać kogoś - znaczy widzieć w nim cuda dla innych niedostrzegalne.
(Francois Mauriac)

ZAPALAM JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI, NIECH NIGDY NIE GAŚNIE ((*)).

Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś śpieszy
i zawsze jest gdzieś spóźnione.
Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy
które sprawiają, że nasze życie jest takie piękne.
Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę tłok
ludzi, którzy przychodzą i odchodzą.
Łzy z powodu rozstań
i uśmiechy przy powrotach.
Na różnych stacjach splatają się nasze tory życia.
Czasem mocno plączą się by istnieć w jedności
i już do końca zostać razem,
a czasem niestety nadchodzi rozdroże.
I ból rozstania na zawsze z nami zostaje.
Piękne pociągi naszych dążeń i marzeń,
naszej wiary i nadziei.
Gdyby tak w naszych rękach zawsze
były zwrotnice naszego losu
Nie bylibyśmy dzisiaj w żałobie.
i nie stali we łzach na stacji zwanej życiem.
Bo życie to pociąg z przystankami
na których zawsze ktoś musi wysiąść
Zostawiając puste miejsce,
ból, tęsknotę,łzy i miłość.
WIELKĄ MIŁOŚĆ wypełniająca całe serce,
serce zniszczone,pogruchotane, ale każdą
swoją cząstką kochające CIEBIE SYNKU

miliony światełek do samego nieba zapalanych sercem