Czas nie leczy ran, ale przyzwyczaja do bólu !!!

˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜
    ◕◕═════♣♣═════◕◕
    ŚWIATEŁKA WIECZNEJ PAMIĘCI
        ˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•°*”˜

♥☽♡☾♦☽♡☾♦ ☽♦☾ ♦☽♡☾♦☽♡☾♥

Ci, co odeszli, wciąż żyją w nas
W naszych sercach i wspomnieniach
Zostaną tam przez cały czas
Naszego ludzkiego istnienia

`•°*✿*° • °*•✿•*° • °*✿*°•`

________ (¯`:´¯)
______ (¯ `·. · …´¯)
_____ (¯ `·. (۞) .·..´¯)
______ (_.·´. ….._)
_______ (_.:._).
___*-:¦:-*_____0♥0♥_____♥0♥0
__*-:¦:-*____0♥0000♥___♥000♥0
_*-:¦:-*____0♥0000000♥000000♥0
_*-:¦:-*____0♥00000000000000♥0
__*-:¦:-*____0♥000000000000♥0
____*-:¦:-*____0♥00000000♥0
______*-:¦:-*_____0♥000♥0
_________*-:¦:-*____0♥0
______________,*-:¦:-*


`•.¸(¯`’•.¸() ¸.•’´¯)¸.•´
(¯`.•.¸ (¯`█ ´¯)¸.•.´¯)
¯¨˜“ª¤ª“˜¨¨¨¨¨¨˜“ª¤ª“˜¨¨¯

`•°*✿*° • °*•✿•*° • °*✿*°•`

DZIEŃ ZADUSZNY
ZAPALAM ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

`•°*✿*° • °*•✿•*° • °*✿*°•`


bliska
śp RYSZARDA SKŁODOWSKIEGO
śp MIECZYSŁAWA MARKIEWICZA
śp rodz.GOŁOWACZ

❄️ ◥◣_❤️_◢◤•✫❄️✫•◥◣_ _◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️_◢◤•❄️Światełko i modlitwę zostawiamy✫•◥◣_❤️_◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️ _◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️_◢◤•❄️

..2 LISTOPAD - ZADUSZKI..
Czas refleksji nad życiem i przemijaniem...

Światełko naszej pamięci i modlitwa dla Ciebie Przemku...._[♥]_...

PRZEMKU (*)
Światełko pełne zadumy i wspomnień **

,,Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło."

,,Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło."

"Dzień zaduszny"

” Kiedy miedzianą rdzą
pożółkłych jesiennych liści więdną obłoki,
zgadujemy, czego od nas obłoki chcą,
smutniejące w dali swojej wysokiej.

Na siwych puklach układa się babie lato,
na grobach lampy migocą umarłym duszom,
już niedługo, niedługo czekać nam na to,
już i nasze dusze ku tym lampom wkrótce wyruszą.”


Z listopadowym wspomnieniem o Tobie…
Przemku...