Przemek Przewodowski (1990–2008) – Nekrolog | FUNER ®

mama Bożena

17 lat temu

zostaje smutek i tylko smutek

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

natalia

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Twoja Monisia

17 lat temu

Przemuniu na zawsze w mym serduszku Kocham <3 (*)...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mazur.M z Żoną

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ewa

17 lat temu

zawsze w nasze pamieci !!

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Twoja Monisia

17 lat temu

(*)...
Kochanie pamietamy i Kochamy (*)
Przemuś (*)
Andrzej (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Bożena

17 lat temu

ja tutaj się za Ciebie i za Andrzeja ciagle modlę i proszę Was pomagajcie naszej rodzinie
kocham Was

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Twoja Monisia

17 lat temu

Leżałeś tam ,taki cichy i spokojny,
Pewnie chciałeś nas pocieszyć,
Otrzeć łzy z bladych policzków,
Światło spływało na Ciebie,
Ale Ty nadal leżałeś
Chwilami zdawałoby się,że tylko śpisz,że zaraz wstaniesz ,złapiesz nas za ręce i odprowadzisz do domu,
Ale Ty nadal leżałeś,
Chciałam podbiec,ucałować Twe czoło,
Dotknąć Twych rąk,pogłaskać po policzkach ,choć były zimne,
Wykrzyczeć chciałam,że tak bardzo Cię kocham,
Ale Ty dalej leżałeś,
Wszyscy stali przy Tobie,
I gdzieś w głębi duszy żegnali Cię,Odprowadzali Cię do Twego nowego domu,
Tam wysoko,
Wiedziałam ,że Twe ciało tam leży,a dusza chodzi między ławkami i próbuje nam powiedzieć ,że ciągle tu jest.
Kocham Cię i chcę ,żebyś o tym wiedział Przemusiu (*)...