Przemek Przewodowski (1990–2008) – Nekrolog | FUNER ®

kolega z USA

16 lat temu

słowa milkną, serce płacze

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

"ciocia " Renata

16 lat temu

gdzie Twoje marzenia, plany ?
pamiętamy

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Bożena

16 lat temu

nie powinno tak się stać......

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Twoja Monisia

16 lat temu

Ojjjj Aniołku
tak bardzobym chciala wiedziec co robisz gdzie jestes czey jestes szczesliwy tam
Tyle chcialabym Ci powedziec
nadal w glowie gdzies tam lsysze twoj głos i smiech
Aniołku kocham Cię i tak bardzoza Toba tesknie jak sobie o tobie mysle to nie wiem czemu ale sciska mnie cos w serduszku

Wiem że życia Ci nie wróce ,
zycia tego tu na ziemi
ale wiem ze jestes tam gdzies w niebie i patrzysz

[[*]]

W moim serduszku bedizesz żył na wieki Aniołku

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 1 dodać 2 =

Mama Aniołka Czarusia

16 lat temu

Przemku światełko pamięci dla ciebie skarbie

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Roberta M 18 lat

16 lat temu

Przemku...
pamiętam
światełko dla Ciebie.....

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Dorota Mazurek

16 lat temu

Żyłeś dobrocią,
pogodą ducha.
Pomoc dawałeś
dla swego druha.

Lecz gdy umarłeś,
świat się zasmucił.
Nie mógł uwierzyć,
że już nie wrócisz.

Nie mógł uwierzyć,
że Cię już nie ma,
że pozostały
tylko wspomnienia.

Po Twej dobroci
po Twej miłości
I po tym, że żyłeś
pełen godności

Dla Ciebie... Przemku