,,Wyciągam bezradne ręce
szukam opoki ratunku.
Na piaskach ruchomych stoję
chcę iść, lecz nie znam kierunku.

Patrzę w niebo z nadzieją,
szukam swej gwiazdy północy.
Chcę stąpać po mlecznej drodze,
lecz zły los zasłania mi oczy.

I krzyczę już całą sobą,
a z ust zaciśniętych niemocą
nie wydostaną się słowa,
poumierały przed nocą"
######################
Najjaśniejszy promyczek do samego Nieba.
Pamiętam (*)(*)(*)(*)(*).
#####################

Boży Stróżu mój
Prowadzisz mnie za rękę.
Znasz każdy uśmiech , każdy ból
Znasz wszystkie drogi kręte.

Nie odchodź choćbyś myślał, że
O Tobie zapominam,
Że niby dobrze znałeś mnie
A jestem całkiem inna.

W cieniu swych skrzydeł ukryj mnie,
Daj sercu łyk wytchnienia,
Bo jeszcze wiele trudnych chwil
I wiele do zrobienia.

A kiedy przyjdzie życia kres
Zamkniesz mi dłonią oczy
A duszę mą uniesiesz w dal-
Do rozgwieżdżonych nocy.


B.Leśmian
****************************
Zapalam światełko dla Ciebie Aniołku,
aby uwiecznić swoją pamięć.
*****************************

Łatwo jest powiedzieć witaj komuś nieznajomemu, lecz trudno jest powiedzieć żegnaj komuś bardzo kochanemu.


======================
Zostawiam swoją pamięć
(*)(*)(*)(*)(*).
======================

,,Pij ten kielich BOŻEJ WOLI
Do ostatniej kropli sącz
I to serce ,co tak boli
Z Sercem Bożym złącz.

Niech cichutko łzy Twe płyną,
Do Jezusa Słodkich Ran.
Bóle ziemskie szybko miną
I pocieszy Pan. ``
======================
Dla nas pocieszeniem będzie
spotkanie z naszymi Aniołkami.
Zostawiam swoją pamięć
(*)(*)(*)(*)(*).
======================

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

Śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swymi.

Śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!
======================
To pragnienie miłości zrozumie
jedynie ten kto stracił najbliższą
osobę. Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).
======================

Ty byłeś w mym życiu,
kimś ważnym i drogim.
Lecz w pewnym momencie
rozeszły się drogi.

Ty byłeś mym szczęściem,
mą radą, westchnieniem.
Teraz już jesteś,
jedynie wspomnieniem.
===================
Zostawiam swoją pamięć Aniołku
(*)(*)(*)(*)(*).
==================

Patrzę na pożółkłe fotografie
I uśmiecham się wśród łez,
Dziś już wytłumaczyć nie potrafię,
Czemu mi tak źle bez Ciebie jest.

Stara płyta kręci się i szumi,
Jest pęknięta tak jak serce me,
Serce, co zapomnieć Cię nie umie
I z daleka pożegnanie śle.

Przy kominku mrok zapadł szary jak mgła,
Przy kominku piosenkę starą ktoś gra,
Powracają wspomnienia z dawnych tych dni
Ach Boże, jak bardzo tęskno i smutno mi.


Zapalam Walentynkowe światełko
Aniołku dla Ciebie. Śpij słodko.
(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)
(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)

Tak bezsensownie śmierć Cię zabrała,
Czy bardziej niż życie Cię ukochała?
Nikogo nie obchodzi, że Twe martwe ciało
kiedyś duszę miało, że kiedyś kochało...
Dziś Twa mogiła dawno zamknięta,
a o Twym istnieniu wielu pamięta.
My nie zapomnimy bo stałeś się
naszymi łzami, ze wspomnieniami...

Zapalam światełko pamięci na ten dzisiejszy smutny dzień
(*)(*)(*)(*)(*).

Dlaczego Panie karzesz samotnością,
gdy jeszcze ciepła jakże wiele w nas?
Na to spotkanie z największą Miłością
prędzej czy później zdąży każde z nas.
Dlaczego dzisiaj właśnie mnie wybrałeś,
gdy jakże wiele pracy czeka na mnie tu.
Co bliskim powiem- Panie- zapomniałeś?
Nie pora iść mi do wiecznego snu.
Jeszcze ostatnich parę serca drgnień o Boże,
nie chcę pożegnać się niemym milczeniem.
Może nie będę dla nich może, może....
może nie będę dla nich smutkiem i cierpieniem.
Widać przeminął sen o ziemskim bycie
jeszcze najdroższą z bliskich sobie, wspomnę.
Jeżeli tak się kończy i zaczyna życie,
jeśli taka Twa wola Panie, to idę już, idę !....
Boże dlaczego odebrałeś nam
radość tego świata?

...Samotna kobieta znicz zapala , na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....

Pamiętam i dziękuję za pamięć
i światełka zapalone dla mojego
Kochanego Braciszka.