Przegniłe liście, rozpacz lasów, głogi
I zadymionych ognisk w polu swąd,
Puste, bezludne, porzucone drogi,
Nie wiedzieć dokąd wiodące i skąd.
W powietrzu z krzykiem kołujące wrony,
Bolesny zachód. Coraz bliżej mgła.
Pusto, bezludnie.
Żal niewyśledzony,
nagle odczuty, ostry i bez dna ...

(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)

Pozostała już tylko pamięć ,tęsknota i żal,
to tak bardzo mało, za mało….

Gwiazdom rozsypanym w niebieskim oceanie
w chryzantemowych wiankach, w jodłowych
warkoczach
płomienie jaśniejące idą na spotkanie;
płyną nad horyzontem, w łunę się jednoczą
i swoim ciepłym blaskiem ziemię rozświetlają,
modlą się razem z nami i w zadumie trwają.

Ogniki zapalone - jasne serca znaki,
płynące cichą nutą boskiego przesłania,
ślady w duszy pisane, pamiętania ptaki,
co nigdy nie odfruną do kraju mijania -
rozświetlają nam serca i łzy osuszają,
modlą się razem z nami i w zadumie trwają
____$$$$
__$$$__$$$$___$$$
_$$$____$$$__$$$$$$
_$$______$$$ $$$__$$
_$$_______$$$$___$$$
_$$_________$____$$$
_$$_____________$$$
__$$__PAMIĘTAM__$$
__$$____________$
___$$__________$
____$$$______$$
_____$$$___$$$
_______$$__$$
_______$$$$
______$$$$
_____$$$$
_____$$
_____$

"Pomiędzy nami wciąż mieszkają Ci,
o których pamięć troskliwie dbamy i choć ich nie ma,
nie umierają, radośni, wielcy wszystkim życzliwi, tacy zostają´´.
.___.۩
.___۩۩
.__۩__۩
._۩____۩
.۩__۩۩__۩
._۩_۩۩_۩
.___۩۩__
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`

Zapalam najjaśniejsze światełeczko na dowód mojej wiecznej pamięci.

Lampka z listkiem
paproci
z ciepłym płomykiem
Lampka, jak
brzoskwiniowy, słoneczny
dar
za miłość,
o której
srebrny świerk nuci,
że... wróci, wróci...
na pewno powróci
Lampka z listkiem
paproci...
wśród rozmarzonych
chryzantem,
i cichych, szarych chmur...
((*))*((*))*((*))*((*))*((*))*((*))
Odpoczywaj
w pokoju.
Jesteś w moich myślach , śpij spokojnie [*][*][*]

ჱܓ
Z cichym szeptem wspomnienia....
Przemku....

Tam, za zamkniętymi oczami
Jest naszej wyobraźni kraina.
W niej zapisujemy chwile,
Które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia....
Wrażenia, przeżycia, tęsknoty,
Które nas kiedyś wzruszyły,
By nie zapomnieć o tym....
Czasami w tej krainie
Przepiękne wizje tworzymy.
Tam przebywamy z Tymi,
O których tylko marzymy......


ჱܓ
Pamięci Naszych Ukochanych....[*]


--------------------------------------
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
Tylko smutek nam pozostał i cudowne wspomnienia…

Takie ciche, ciche święto,
Rozjarzone świeczkami,
Dzień, w którym serce pozdrawia,
Pamięta
Tych, co rozstali się z nami.

Święto rozsnute mgliście
Nad jesiennym, zadumanym światem,
Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą,
Zmiotą z grobu zeschłe liście,
Położą kwiatek.

Kwitną zniczami
ciemne chodniki.
Jesienne kwiaty,
błędne ogniki,
palą się znicze.

Dziesiątki, setki,
tysiące zniczy...
Nikt ich nie zliczy.
(...)

Palą się znicze.
Przechodzą ludzie,
schylają głowy.
Wśród żółtych liści
listopadowych
palą się znicze…

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
Och Kochani tak bardzo Was nam brakuje…

Znowu nic mi się nie chce
Bynajmniej ze zmęczenia
Szlochać bym tylko mógła
Ale to nic nie zmienia
*
Usiąść gdzieś w suterenie
I pływać w łez strumieniach
Spaść na sam kraniec smutku
Ale to nic nie zmienia
*
Wdychać smutne powietrze
Wydychać same westchnienia
Krztusić się bezradnością
Ale to nic nie zmienia
*
Ukoić zamknięte oczy
I spokojniejszym już być
A potem znowu zapłakać
Chociaż nie zmienia to nic, Dla CIEBIE PRZEMKU.