PRZEMEK OSTATEK (1991–2007) – Nekrolog | FUNER ®

Anonim

17 lat temu

PRZEMKU ,NIE DAŁO SIĘ CIEBIE NIE KOCHAĆ,TWOJE OCZY,UŚMIECH I WIELKIE SERCE..........

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama

17 lat temu

PRZEMUŚ oddała bym wszystko aby być znów z Tobą.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

SYNKU DLA CIEBIE...............

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

PAMIĘTAM

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

Wiem,że kiedyś znów się spotkamy i wszyscy na tę chwilę szczerze czekamy.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

K.P.-Tetmajer "NIEWIERNY"

Przychodzą na mnie godziny zwątpienia,
gdy tracę wiarę w Twoją dobroć, Panie,
w Twe miłosierdzie, w Twoje miłowanie,
w wolę zbawienia,
a nawet w Twoją istność i władanie.

Naówczas pragnę, abyś w błyskawicach
na niebo wstąpił i w płomieniach cały,
Pan pełen mocy i Bóg pełen chwały,
choćby w źrenicach
Twoich złowróżbne dla mnie skry gorzały:

choćbyś mnie stracić miał karzącą ręką
z powierzchni ziemi gdzieś w czarne bezdenic
na beznadziejne wieczyste cierpienie;
albowiem męką
najokropniejszą z wszystkich jest wątpienie.

Gdy Ty mi konasz, dusza we mnie kona,
noc się ogromna, wieczna rozpościera;
myślom się otchłań i przepaść otwiera,
nieprzenikniona - -
i dusza kona, i serce umiera.

Zjaw się, o! zjaw się na wysokim niebie
na wozie wichrów, na ognia rydwanie,
zjaw się, jak słońca blask na oceanie,
daj ludziom Siebie!
Zjaw się na niebie, o Boże...O Panie!...