Piotrusiu (*)(*)(*)

{*}{*}{*} ŚPIJ SPOKOJNIE NASZ MAŁY ANIOŁKU:{*}{*}{*}
{*******************}

Piotruniu, kochany, boję sie 1 lutego. Jak przeżyć ten dzień, żeby nie zwariować. 1 luty, 1 rok jak odszedłeś.
Franciszkanin o. Filip Buczyński, w wywiadzie z Szymonem Hołownią porusza temat śmierci dzieci. Podczas swojej pracy duszpasterskiej o. Filip był świadkiem wielu śmierci dzieci. Według niego ostatni obraz jaki dziecko zabiera ze sobą do nieba to uśmiech matki. Stwierdzenie to ma to dla mnie bardzo osobisty aspekt. Tak bardzo chce wierzyć, że tak jest, że Piotruś nie zabrał ze sobą cierpienia doznanego w szpitalu, kłucia związanego z pobieraniem płynu mózgowo rdzeniowego, punkcji kręgosłupa, wiele można by było wymienić. Ale właśnie mój uśmiech pozostał z nim w wieczności.

słodkich snów Piotrusiu

Pamiętam o Tobie ..........

Piotruniu....królewiczu Kochany, Tak króciutko żyłeś na ziemi...tyle wycierpiałeś.... Skarbie....jestem u Ciebie codziennie. Wiesz. dobrze...Kochanie....Ty jesteś w niebie...Twoja droga ziemska dobiegła końca....my wciąż kroczymy mając nadzieję, że dotrzemy do Ciebie i że zasłużymy sobie na niebo, w którym Ty jesteś....Aniołku.....
Mój mały ale wielki chłopczyk.

Piotrusiu, nie mogłam być w sobote przy Twoich bliskich... ale myślami byłam, tak jak każdego dnia i każdej nocy myślami otulam Twoją osobę...
już na zawsze zostaniesz w moim sercu i pamięci. Do czasu az znów wszyscy bedziemy razem skakać po niebiańskiej łące pełnej maków...

Ciebie synku kocham ponad wszystko. Przepraszam za każdy dzień, który mógłby oddalić nas od siebie. Dziękuję za sny, w których mogłam Cię przytulać.
Dziękuję, że zaistniałeś w moim życiu.

Piotrusiu proszę wlej w serduszko mamy ukojenie...
napełnij je spokojem i cierpliwością na ponowne spotkanie z Tobą.