...) nadzieja istnieje zawsze, do ostatniej chwili. Dlatego właśnie jest nadzieją. Nie możemy jej zobaczyć, ale ona jest dostatecznie blisko naszych twarzy, byśmy poczuli powiew poruszonego powietrza. Jest zawsze tuż obok i niekiedy udaje się nam ją schwytać i przytrzymać na tyle długo, by wygnała z nas piekło.
Jonathan Carroll
Dla Ciebie Piotrusiu (***)

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ANIOŁECZKU

...............((,))
............[۞۞۞]
............[۞۞۞]
............[۞۞۞]
••••••••••••••••••

===================
☼ Mama Anielskiej Gromadki ☼
===================

Dni człowieka są jak trawa. Kwitnie jak kwiat na polu: ledwie muśnie go wiatr, a już go nie ma, i miejsce, gdzie był, już go nie poznaje" Ps 103,15n)

Dla Ciebie Piotrusiu (***)

Boże

Boże którego nie widzę
a kiedyś zobaczę
przychodzę bezrobotny
przystaję w ogonku
i proszę Cię o miłość jak o ciężką pracę.
Pamiętam Piotrusiu (***)

Do Matki
▲

Pociągi idą w stronę siwą, stronę zieloną, mglistą,
Walce grywają zza drzwi, zza ściany, daleko, bardzo daleko i blisko.

Do bramy ktoś stuka uparcie i pijano: bramo, otwórz się bramo.
Milczenie wielkie. I odpowiada brama: to samo, to samo.

Kiedyż się wreszcie w wieczór ten w mieście fale rozleją jak piany?
I oceany uderzą w bramy fiołkowej barwy rozlane?

Otwarta brama jęknie zakuta: brama, otwieram się, brama!
Kiedyż się wszystko owinie w miękką tkaninę? Mamo, mamo!...

Pamiętam (***) Piotrusiu!

"Nic niby tu nie zmienione,

A jednak pozamieniane".

"Słychać kroki na schodach,

ale to nie te.

Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,

także nie ta, co kładła".

"Ktoś tutaj był i był,

a potem nagle zniknął

i uporczywie go nie ma".

Dla Ciebie Piotruś (***)

„Śpieszmy się kochać ludzi
tak szybko odchodzą
i Ci co nie odchodzą nie
zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo
mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią
czy ostatnia pierwszą”.

- ks. Jan Twardowski
Pamietam Aniołku (***)

Pokaż mi ciszę wschodzących

Zórz,

Zmartwychwstających

Królestwo dusz,

A dbać nie będę o szczęście własne,

Spokojny zasnę.
A. Asnyk

Pamietam Aniołku (***)

Adam Asnyk - Anielskie chóry

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

Śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swemi.

Śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!
Pamiętam Skarbie (***)