Philip Bartlomiej de Lorme

Philip Bartlomiej de Lorme

2 miesiące

data urodzin:
10-03-2009
data śmierci:
11-05-2009
krótki URL:
Zgłoś nadużycie
Zapal świeczkę

Philip Bartlomiej de Lorme

Ania mama aniołka Bartusia

16 lat temu

(*)(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

Anonim

16 lat temu

Można odejsc na zawsze by stale byc blisko [*]

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

mama Piotrusia i Pawelka(*)(*)

16 lat temu

Swiatelko dla ciebie(*)(*)(*)piotruskozimur.pamietajmy.com.pl pawelekkozimur.pamietajmy.com.pl

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

Anonim

16 lat temu

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

nieznajoma

16 lat temu

tak bardzo współczuje

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

córka śp. Emilii Gizy

16 lat temu

((*))

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

mama aniołka Angeliki.J

16 lat temu

Śpij zamknij oczy śnij, śnij.
Śpij zamknij oczy śnij, śnij.
A ja będę twym aniołem,
Twą radością, smutkiem, żalem,
Będę gwiazdą na twym niebie,
Będę zawsze obok ciebie.
A ja będę twym aniołem,
Twą radością, smutkiem, żalem,
Będę gwiazdą na twym niebie,
Będę zawsze obok ciebie.

A ja będę twym aniołem, twą radością smutkiem
żalem, będę gwiazdą na twym niebie będę zawsze
obok ciebie.
Jak wytłumaczyć tobie mam, że jesteś wszystkim
tym, co mam tym co jest dobre i co złe uwierz
tak bardzo... Kocham Cię...
Jak wytłumaczyć tobie mam, że jesteś wszystkim
tym, co mam tym co jest dobre i co złe uwierz
tak bardzo... Kocham Cię...

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

córka śpBohdana T.

16 lat temu

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

Światełko pamięci....
Śpij maleńki aniołeczku.....

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

Anonim

16 lat temu

Zgłoś nadużycie

Philip Bartlomiej de Lorme

Ela Sadowska z rodziną

16 lat temu

Zgłoś nadużycie

Poprzednia 1 2 3 ... 41 42 43 44 45 46 47 48