,,Wyciągam bezradne ręce
szukam opoki ratunku.
Na piaskach ruchomych stoję
chcę iść, lecz nie znam kierunku.

Patrzę w niebo z nadzieją,
szukam swej gwiazdy północy.
Chcę stąpać po mlecznej drodze,
lecz zły los zasłania mi oczy.

I krzyczę już całą sobą,
a z ust zaciśniętych niemocą
nie wydostaną się słowa,
poumierały przed nocą"
######################
Najjaśniejszy promyczek do samego Nieba.
Pamiętam (*)(*)(*)(*)(*).
#####################

Boży Stróżu mój
Prowadzisz mnie za rękę.
Znasz każdy uśmiech , każdy ból
Znasz wszystkie drogi kręte.

Nie odchodź choćbyś myślał, że
O Tobie zapominam,
Że niby dobrze znałeś mnie
A jestem całkiem inna.

W cieniu swych skrzydeł ukryj mnie,
Daj sercu łyk wytchnienia,
Bo jeszcze wiele trudnych chwil
I wiele do zrobienia.

A kiedy przyjdzie życia kres
Zamkniesz mi dłonią oczy
A duszę mą uniesiesz w dal-
Do rozgwieżdżonych nocy.


B.Leśmian
****************************
Zapalam światełko dla Ciebie Aniołku,
aby uwiecznić swoją pamięć.
*****************************

Tesknota ma ogromna bol serce rozdziera,ludzie jak kolce rozy,zle slowo sily odbiera.Tak bym chciala Cie dotknac chodzby na krotka chwile.Dlaczego nie mozesz byc ze mna skad czerpac do zycia sile(*)(*)(*)

Łatwo jest powiedzieć witaj komuś nieznajomemu, lecz trudno jest powiedzieć żegnaj komuś bardzo kochanemu.


======================
Zostawiam swoją pamięć
(*)(*)(*)(*)(*).
======================

,,Pij ten kielich BOŻEJ WOLI
Do ostatniej kropli sącz
I to serce ,co tak boli
Z Sercem Bożym złącz.

Niech cichutko łzy Twe płyną,
Do Jezusa Słodkich Ran.
Bóle ziemskie szybko miną
I pocieszy Pan. ``
======================
Dla nas pocieszeniem będzie
spotkanie z naszymi Aniołkami.
Zostawiam swoją pamięć
(*)(*)(*)(*)(*).
======================

Blysnoles jak szczescie,urojone zlote.Zgasles by zostawic lzy,bol i tesknote(*)(*)(*)

Na progu zycia los nie ublagany,zabral nam Ciebie Syneczku Kochany,a nasze serca co dla Ciebie bily,na zawsze benda za toba tesknily(*)(*)(*)

Anielskie śpiewają chóry
W gwiaździstym błękitów morzu,
Wśród nocnej ciszy, przy łożu
Sennej natury.

Śpiewają tej biednej ziemi,
Co wiecznie w świeżej żałobie
Jak matka płacze na grobie
Za dziećmi swymi.

Śpiewają ludziom, co dyszą
W codziennym a krwawym trudzie,
Lecz biedni, zmęczeni ludzie
Pieśni nie słyszą.

I tylko ci, którzy toną
W wielkiej miłości pragnieniu,
Ci słyszą w serc swoich drżeniu
Tę pieśń natchnioną!
======================
To pragnienie miłości zrozumie
jedynie ten kto stracił najbliższą
osobę. Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).
======================

Śpij Aniołku,opiekuj się mamusią razem z braciszkiem