I choć ucichł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej "ironii losu"

Naucz wierzyć, że to ma sens,
Że nie trzeba żałować ,
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest
Bo są z nami, choć w innej postaci...

I przekonaj, że tak ma być,
Że od głosów ich wciąż drży powietrze...
Że odeszli po to, by żyć
I że teraz już będą żyć wiecznie.

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Aby zająć wśród nas puste miejsce przy stole;
Jeszcze raz
naucz cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole...

dlaczego ja?

idziemy razem ścieżką
życia mojego z Panem
ja belką krzyża ciężką
pleców mych żłobię ranę

gdy nogi me zawodzą
gdy wola moja kona
Pan idąc mi z pomocą
bierze mnie z nim w ramiona

Panie naprawdę nie wiem
po co się mną zajmujesz?
wszak niosąc mnie ścieżki życia brzegiem
krzyża mi nie zdejmujesz

dlaczego ja? dlaczego?
wraca co dzień pytanie
a belka krzyża mego
wciąż tkwi w mych pleców ranie

Panie wybacz mi proszę ale
ta myśl jest w głowie mojej
ja z za ciężaru krzyża wcale
nie widzę miłości Twojej

między jawą a snem
słyszę jak usta me
do MATKI BOŻEJ
o opiekę dla CIEBIE modlą się
bo i we śnie SYNKU KOCHANY
me serce nie opuszcza CIĘ

Zapalmy płomyk pamięci z cichym szeptem Modlitwy dla Ciebie Pawełku .Boże, jak smutno bez naszych ukochanych dzieci -Boże jak boli .Zawsze będziemy Was Kochać i nigdy nie przestaniemy. My z nadzieją w sercach czekamy,że kiedyś na pewno się spotkamy...
Nadzieja spotkania łagodzi ból rozstania.Śpij Aniołku****

Wypłakałam za Tobą
Oczy niebieskie, królewskie i pieskie;
Wypłakałam za Tobą
Morze ogromne, lubowne, żeglowne:

Po tym morzu Ty płyniesz,
Do mnie Ty płyniesz,


Niech Cię dobre bogi!
Niech Cię dobre wiatry
I obłoki białe, dobre!

Wszystko dobre, piękne modre!
Na wybrzeżu ja tu stoję,
Słyszysz, modlę się i modlę!

Wypłakałam za Tobą
Oczy niebieskie, królewskie i pieskie;
Wypłakałam za Tobą
Morze ogromne, lubowne, żeglowne:

Po tym morzu odpływasz,
Ode mnie odpływasz,
Ode mnie!

Niech Cię dobre bogi!
Niech Cię dobre wiatry!
I obłoki białe, dobre!
Wszystko dobre, piękne, modre!
Na krawędzi ja tu stoję,
Gdy poruszę się, to po mnie.

Gwiazdy by ciemniej było
smutek by stale dreptał
oczy po prostu by kochać
choć z zamkniętymi oczami

wiara by czasem nie wierzyć
rozpacz by więcej wiedzieć
i jeszcze ból by nie myśleć
tylko z innymi przetrwać