idziemy razem ścieżką
życia mojego z Panem
ja belką krzyża ciężką
pleców mych żłobię ranę

gdy nogi me zawodzą
gdy wola moja kona
Pan idąc mi z pomocą
bierze mnie z nim w ramiona

Panie naprawdę nie wiem
po co się mną zajmujesz?
wszak niosąc mnie ścieżki życia brzegiem
krzyża mi nie zdejmujesz

dlaczego ja? dlaczego?
wraca co dzień pytanie
a belka krzyża mego
wciąż tkwi w mych pleców ranie

Panie wybacz mi proszę ale
ta myśl jest w głowie mojej
ja z za ciężaru krzyża wcale
nie widzę miłości Twojej

Bose aniołki siedzą na chmurkach,
A każdy lekko jak piórko fruwa
I każdy czuwa, cichutko czuwa...
Nad tatą, który płakać nie umie,
nad siostrą, która nic nie rozumie,
i swoją mamą - osnutą łzami.
I każdy woła cicho z daleka:
mamo już nie płacz,
mamo ja czekam..."

skazany na bluesa
NIE MA JUŻ TAKICH JAK TY
KOCHAM CIĘ BRACISZKU

Jak, wytłumaczyć Tobie mam
Że jesteś wszystkim, tym co mam
Tym co jest dobre i co złe
Uwierz tak bardzo Kocham Cię

A ja będę twym aniołem
Twą radością, smutkiem, żalem
Będę gwiazdą na twym niebie
Będę zawsze obok Ciebie

Jak myślisz, czy tam, za ostatnią już ciszą,
Tam, skąd się listów nie pisze
Nasze czułe dusze dwie znowu rozpoznają się
I czy spotkają się?

Czy dusze znają mowę dotyku?
Czy wymieniają spojrzenia?
Czy mijają się w milczeniu,
Czy w nieznanym nam języku rozumieją się?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy dusze są tu, obok nas, jak powietrze?
Czy są odległe, jak gwiazdy?
Czy unoszą się na wietrze
Albo cicho wiją gniazda z przedwieczornej mgły?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy myślisz, że tam niskie lipcowe słońce
Da swego ciepła nam więcej?
I czy dusze nasze na rozgadanej wonnej łące będą mogły trzymać się za ręce?

W naszym ludzkim bólu,
W zdumieniu odejścia
Spróbuj chwycić szczęście
Ciepłem tamtych rąk.

Niecierpliwość spojrzeń
Minionych niestety
Ujrzeć marność dążeń
Jak dobiec do mety.

Gdzie dzisiaj ty, tam będę ja,
U ciebie mgły i u nas mgła,
Za tobą kres, przede mną dal
Tak ciebie żal,
Tak nagle żal

Nie będziesz samotny
Człowieku, bo my
Przecież się spotkamy
Połączeni w sny
Kto chce przetrwać życie
Musi – Boże wielki
Startując o świcie
Kończyć metą męki

Za którą ty, przed którą ja
U ciebie mgły i u nas mgła
Za tobą kres, przede mną dal
Jak ciebie żal,
Jak bardzo żal.

Za którą ty, przed którą ja
U ciebie mgły i u nas mgła
Za tobą kres, przede mną dal
Jak ciebie żal,
Jak nam nas żal…jak żal....