Życie bez Ciebie jest jak dzień bez słońca,
Jak noc , co trwa i trwa bez końca ...
A każda gwiazda na ciemnym niebie
Maluje światłem drogę do Ciebie...

------{{{{{*}}}}}-----

Gdy nagle zgubisz się, sama gdzieś w środku nocy
spójrz, tam spod najwyższych drzew, prowadzić Cię będą moje oczy...
A gdy w deszczowy dzień będzie niełatwo Ci żyć,
mój cień wskaże Ci światło i ścieżki przez mgły...
Gdy nagle zgubisz się, samej Cię nie zostawię...
Bo my jeszcze spotkamy się, samej Cię nie zostawię...
Nie bój się.
Wszystko ma swój czas.
Ja będę blisko każdego dnia...
Gdy lekki letni wiatr dotknie Twej drogiej twarzy...
Czy poznasz, że to ja?
Czy pojąć to kiedyś się odważysz?
Choć masz przed sobą świat i wiele czeka Cię tu...
To ja Ci chcę obiecać- spotkamy się znów...
My jeszcze spotkamy się.
Samej Cię nie zostawię...

▒P▒``````(
▒A▒`````)
▒M▒````( , )
▒I▒```__' | '__
▒Ę▒````[[[]]]
▒T▒````[[[]]]
▒A▒````[[[]]]
▒M▒```[][[]][]
`````````````
Niegasnące najjaśniejsze światełko

ak myślisz, czy tam, za ostatnią już ciszą,
Tam, skąd się listów nie pisze
Nasze czułe dusze dwie znowu rozpoznają się
I czy spotkają się?

Czy dusze znają mowę dotyku?
Czy wymieniają spojrzenia?
Czy mijają się w milczeniu,
Czy w nieznanym nam języku rozumieją się?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy dusze są tu, obok nas, jak powietrze?
Czy są odległe, jak gwiazdy?
Czy unoszą się na wietrze
Albo cicho wiją gniazda z przedwieczornej mgły?

Szczęśliwi w niewiedzy znajdą pocieszenie.
Jak dobrze mi z nadzieją że nie ma nieistnienia.

Czy myślisz, że tam niskie lipcowe słońce
Da swego ciepła nam więcej?
I czy dusze nasze na rozgadanej wonnej łące będą mogły trzymać się za ręce?