Irenko,piekny wiersz,odzwierciedlajacy prawde,bo takiej prawdy kazdy z nas oczekuje,ze tak wlasnie jest....Ale czasami ta rzeczywistosc szara,ktora nas teraz otacza,jest gorsza i przewaza te szale,na te smutna strone.Kazdy z nas by pewnie chcial,aby rzyszli i powiedzieli tak jak w tym wierszu,ze tak jest naprawde,ale czy nie za duzo bysmy chcieli???cierpienie jest tu na ziemi,tak Ban Bogł stworzyl ten swiat.Dobrej nocy Irenko kochana...Renia

...Bez Ciebie świat
Nie jest muzyką
To cichy pusty takt
Droga do do nikąd...

....{{{*}}}...

Nie płacz"

Nie płacz. To tylko krzyż
Przecież tak trzeba

Nie drżyj. To tylko miłość
Jak rana w przylepce chleba

Łatwiej kiedy się nie wie

Zamyślił się anioł
Chciał zabrać głos
Lecz poszedł do nieba

DOBRANOC PAWEŁKU

Dziękuję Irenko za to co napisałaś tak pięknie. Są takie dni, że zabraknie słów i tylko boli, tak mam teraz.
Ciepło pozdrawiam. Zosia.

Na zawsze w moim sercu, moj synu kochany. Już nie jesteśmy tacy jak zawsze, już nie jesteśmy tacy sami. Od kiedy Ciebie nie ma na ziemi, świat stał się dla mnie mały. Na zawsze w moim sercu moj synku kochany, niby brniemy do przodu, ale świat jest inny od kiedy Ciebie nie ma, łzy same płyną bez wątpienia.

Zapłakana matka, zapłakani bliscy. Od kiedy Ciebie tu nie ma, świat przestał istnieć. Zawsze razem a teraz osobno, modląc się do Boga, by Cię przyjął do nieba. bez Ciebie świat przestał dla mnie istnieć i dla bliskich, którzy stali przy mnie. Czemu to właśnie Ciebie spotkało, czy tak na pewno właśnie było Twoje życie pisane. Nie zapomnimy o Tobie, na zawsze jesteś w sercach naszych. Nie zapomnimy o koledze, który zawsze szedł za nami, chociażby w ogień mógłby skoczyć a teraz my przy Twoim grobie układamy wiązki kwiatów i zniczy, by doprowadziły Cię do nieba i modląc się do Boga o Twoje życie po śmierci. Bog zabrał nam Ciebie. Niby tacy sami a inni, bo bez Ciebie, wszystko się sypie, ale co zrobić, kiedy Bóg chciał inaczej w Twojej roli.

. Stojąc przy grobie nie jestem w stanie, łzy same płyną po policzku i słychać kogoś łkanie,
Spoglądając z nieba na nas i na swoich bliskich, zadając sobie pytanie - czemu mnie tam nie ma przy nich, a my patrząc na zdjęcia, płacząc w kącie nie jesteśmy w stanie zrozumieć czemu życie się tak kończy. Miałeś dopiero 20 lat a już zostawiłeś po sobie w naszych sercach płacz i ubolewanie. Czemu właśnie Ty, czemu tą walkę przegrałeś? Lecz zostaniesz w naszych sercach na zawsze. Będziemy pamiętać o Tobie jak o tragicznej bajce z finałem. Kochamy Cię i tak już na zawsze zostanie. Spotkamy się w niebie wszyscy razem.
Pawelku daj nam z nieba promyczek słońca,ktory bedzie znakiem,ze pamietacie o nas bez konca.
Dobranoc
(*)(*)(*)
Renia