()()()()()
[][][][][] ..


pamiętam każdego dnia ..

Siostrzeniec Ś.P Marii Godlewskiej

Pawełku, już prawie trzy lata jak odszedłeś...


a ból tak samo silny...
a serce tak samo krwawi...


moje oczy wciąż Cię wypatrują...
moje uszy nadal Cię wysłuchują...


Boże ulituj się nad matką sierotą...
pozwól pogodzić się ze stratą dziecka,
aby ten czas, czas do spotkania z nim był do zniesienia!!!

Irenko, co jesteśmy warte bez naszych dzieci??? przytulam...

Lękam się Ciebie wszechmogący Boże
bo wiesz jak słabe mam i dumne serce
i - by zechciało bić cicho -w pokorze
krzyży każesz mi nieść jeszcze więcej.

Bo dlaczego mój Boże tak nękasz
zabierasz Tych co najbardziej kochamy ?
Dlaczego obdarzasz krzyżem ludzi
przecież na życie przez Ciebie skazanych....

Jak mam zrozumieć i jeszcze docenić
gdy dziecko me zabrałeś
czym mam swoją wiarę pokrzepić ?...
gdy najpierw dałeś i szybko zabrałeś

Cóż zawiniła ta moja dziecina ?!
dla mnie była całym światem!!!
moja wiara została niczym z rzeszota
lecz nie umiem myśleć,
żeś moim katem.

Czymże mnie jeszcze w życiu
obdarzysz ?...
czy będzie dalej droga pogodna ?
na jakim mnie jeszcze ołtarzu złożysz
bym była miłości Twojej godna.

Ile zwątpienia jeszcze mnie czeka...
bym mogła powiedzieć szczerze,
jak przede mną droga daleka
by spojrzeć ufnie i rzec...
...ja wierzę....

PAWEŁKU....

Ja mówię to samo lecz różnie
Ty słuchasz
Ja się boję zasnąć w bólu
Ty przytulasz
Ja nie przyjmuję do wiadomości
Ty ogarniasz
Ja co chwila chwieję się i upadam
Ty jesteś
Taką miłość największą bo bolesną
Każdy chciałby mieć
Ale nikt nie chciałby poznać

A ty go na wyspy szczęśliwe zawieź,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj,
ty go ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań,
we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

Pokaż mu wody ogromne i wody ciche,
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mu słyszeć zielonych,
dużo motyli mu pokaż, serca motyli przybliż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością

Aniołku światełko dla Ciebie, utul swoich bliskich