Wszystkich Świętych i Zaduszki,
znicze na grobach zapalamy,
z wielką powagą i skupieniu
w dniu tym Swych zmarłych wspominamy.

Gdy mrok otula całą ziemię,
stłumionym światłem znicze świecą
i jasna łuna nad cmentarzem
i smugi dymu w górę lecą.

Na krzyżu Ty---Dobry Panie
ręce wyciągasz tak jak umiesz,
choć cierpisz tulisz ich do Siebie
i wiem,że bardzo chcesz powiedzieć;
nie martwcie się są ze Mną w Niebie.

Zmarłym jest dobrze,ja w to wierzę,
wszystkim uwierzyć w to potrzeba,
wiem,że codziennie spoglądają
na nas na ziemię z wyżyn Nieba.

Jaśniutkie światełko pamięci na te
nadchodzące smutne i bolesne
szczególnie dla nas dni Aniołku...

Bądz szczęśliwy w Niebie u boku Pana Boga<**>

Minęło kilka miesięcy a boli nadal...
nie sądzę ażeby kiedykolwiek było inaczej...
Jezeli nie musze ie chodze na cmentarz...
tam Ciebie nie ma,Stoi jedynie wielka plyta...
na widok,ktorej krwawi serce...

Lubie odwiedzac Cie w rodzinnym albumie,
na filmikach,sluchac Twojej muzyki...
Pamietasz Pawelku to wszystko?
<***><***><***>
Chce tez podziekować wszystkim wspaniałym ludziom
Dziekuje za zaufanie,dziekuje za meile
i pozostawione komentarze
piekne wiersze i zapalane swieczki.

Miej tych wspaniałych ludzi w swojej opiece,
oni tez stracili kogoś bliskiego
lub wspieraja kogos,kto stracił
Opiekuj sie nimi Jareczku.

Reniulek

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.

SERCEM I MYŚLAMI JESTEM CAŁY CZAS Z TOBĄ SYNKU