♥ღ*•.¸.•*ღ ♥ ღ*•.¸.•*ღ♥
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
♥ღ*•.¸.•*ღ ♥ ღ*•.¸.•*ღ♥


♥✿✿♥

`````````)
``````````((
`````````) )
`````````/( ( (
````````((ღ) ))
```````/( ( (ღ) )
```````( (ღ) )) )
``````( (( ( (ღ) ))
``````/( ((ღ) ) ))) )
``````( (( ( ((ღ)) ) )
`````/( ( (( ღ) ) ) ) ) )
`````(( ( ((( ღ) ) ) ) )
`````( ( ( ( ( ((ღ)) ) )
`````((( ( (( ღ) ) )) ))
````````╩╩╩╩╩`````
```[[ ▒⋰╱✿╲⋱▒ ]]
```[[ ▒⋱╲✿╱⋰▒ ]]
```[[ ▒⋰╱✿╲⋱▒ ]]
```[[ ▒⋱╲✿╱⋰▒ ]]
```[[ ▒⋰╱✿╲⋱▒ ]]
```[[ ▒⋱╲✿╱⋰▒ ]]
```[[ ▒⋰╱✿╲⋱▒ ]]
```[[ ▒⋱╲✿╱⋰▒ ]]
♥ღ*•.¸.•*ღ ♥ ღ*•.¸.•*ღ♥
ROCZNICOWE
ŚWIATEŁKO DLA
CIEBIE PAWEŁKU
♥ღ*•.¸.•*ღ ♥ ღ*•.¸.•*ღ♥
Twoich bliskich przytulam
do serca

Już mnie nie weźmiesz za rękę
i nie przytulisz do serca,
miejsce za stołem puste,
smutne będą te święta.

Biel śniegu za oknem nie cieszy
i jodła pięknie ubrana,
z sopli łzy kapią cicho,
oczy płaczą od rana.

Tylko w to muszę mocno wierzyć,
że tam, gdzie teraz przebywasz,
nie ma bólu ni cierpień
jak tu, na ziemi, bywa.
Tych, których kochamy – odchodzą…
… łzy spadają… serce boli…
a czas… czas nie goi naszych
ran…
NIE ! …
Gdzieś głęboko, na dnie serca
zawsze będzie z nami osoba,
którą kochaliśmy…

… i nadal ich kochamy (
.....ŚWIATEŁKO........(,)
..........).PAMIĘCI..._'!/'_
.........(,).............(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ O MÓJ JEZU DAJ NAM SIŁĘ SMUTNE ŚWIĘTA ILE TO ŁEZ KOCHANI PRZYTULAM WAS

Pamiętamy Pawełku (*)

Rocznicowe Jasne Światełko Wiecznej Pamięci do Nieba dla Ciebie Pawle Aniołeczku ....
Śpij spokojnym snem ....


[[*]]...[[*]]...[[*]]...[[*]]..

[[**]]

Zamknij oczy, On jest tak blisko.
Zna Twoje myśli, o Tobie wie wszystko.
Wie kiedy płaczesz i kiedy się śmiejesz.
Zna każdą Twoją skrywaną nadzieję.
Wciąż trwa przy Tobie, by Ciebie chronić
I czasem słychać jak do nas woła.
Bo każdy z nas ma swego Anioła...

....{*}...{*}...{*}...

„KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH”

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
PAWLE....((*))

Z Tobą odeszły wszystkie marzenia
I wszystkie plany się skończyły!
Zostały tylko piękne wspomnienia
I ból co odbiera do życia siły...