Kto pogubił te pióra różowe na niebie?
Aniołowie kochania, kochania, kochania. -
Popłynęli daleko - nie do mnie i ciebie,
lecz tam, gdzie szyby płoną snem oczekiwania.
Aniołowie miłości pióra pogubili,
niosąc w oddal rozkosze, rozkosze, rozkosze,
różowe pocałunki, nieskończoność chwili
i pełne łez amfory, i róż pełne kosze.
Jedno pióro wionęło nad tym naszym domem,
gdzie w oknie brak złotego, złotego płomienia,
i zawisło nad nami różowym ogromem,
i zawisło nad nami żałością wspomnienia...
Kto pogubił te pióra różowe na niebie?
Aniołowie kochania, kochania, kochania. -
Popłynęli daleko - nie do mnie i ciebie,
lecz tam, gdzie szyby płoną snem oczekiwania.

- Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

modlitwa i śwaitełko dla Ciebie (*)

Synku kochany
Szukam Cię...
ciągle, bez końca
wśród dni i martwych nocy.
Szukam
W mym sercu i myślach
rozpaczliwie i bez celu
jak kamień rzucony z procy.
Szukam Cię...
W gwiazdach na niebie
i w oczach zroszonych łzami.
Szukam...
I coraz dalej do Ciebie...
Szukam...
gdzie jesteś kochany?
Szukam tak absurdalnie
Szukam tak bez przyczyny
Szukam, bo serce każe...
Nie ma w tym mojej winy.
Szukam Cię w każdym słowie,
Chcę widzieć w każdej twarzy.
Szukam... a stoisz koło mnie...
Tak cicho i nierealnie.
Stoisz i twarz trzymasz w dłoni...
Patrzysz, uśmiechasz się i znikasz
i tu sen się urywa...

MILIONY ŚWIATEŁEK DO NIEBA I SERCE MOJE DLA CIEBIE SYNKU

Stopy drepczą bezwiednie po Chodniku wąskim
Zdrewniałego Powietrza, Ziemi, Obowiązku -
I niezauważalnie
Twardnieje cierpienie
W Kwarc pogodzenia - w uciszenia Krzemień -

Ołowiana Godzina -
Kto przetrwał, ten ją wspomina
Tak jak ktoś, kto zamarzał, wspomina Biel Śnieżną -
Ziąb - potem Odrętwienie - potem wszystko jedno -
====****========*****========****=======*****
Kocham Cię! Tęsknię! Wołam Cię do siebie!
świat cały TwoIm nazywam imieniem!
Tyś jest mą wiarą na wysokim niebie
Tyś jest mi całej ludzkości wcieleniem...

W Twoim
istnieniu źródło mojego istnienia;
Ty jesteś moim sercem,

====****=========******======****=======*****
Pod Twymi skrzydłami znalazłam schronienie
I tonę w Twych oczu bezdennym błękicie.
Gdy tulisz mnie swoim bezpiecznym ramieniem,
wsłuchuję się w zgodne serc naszych bicie.
Wtargnąłeś w me życie zupełnie przypadkiem,
Zleciałeś wprost z nieba na ziemię-tak dumnie...
Spojrzałam na Ciebie z uśmiechem, ukradkiem,
a Ty zrozumiałeś, że jesteś tu dla mnie.
Trwasz przy mnie niezmiennie i wciąż jesteś blisko,
Zmieniłeś w mym życiu na lepsze tak wiele.
Zawdzięczam Ci miłość, zawdzięczam Ci...wszystko.
I za to dziękuję...mój SYNKU TY MÓJ KOCHANY ANIELE!

miliony najjaśniejszych światełek i serce moje dla ciebie synku

kocham cię braciszku