─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

___PAWEŁKU___ŻADEN,NAWET NAJDROŻSZY ZNICZ,NIE ZASTĄPI PAMIĘCI O TOBIE...MOJE ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE......

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Cóż tobie imię moje powie...

Cóż Tobie imię moje powie ?
Umrze jak smutny poszum fali,
Co pluśnie w brzeg i zmilknie w dali,
Jak nocą głuchą dźwięk w dąbrowie,

Skreślone w Twoim imonniku,
Zostawi martwy ślad , podobny
Do hieroglifów płyt nagrobnych
W niezrozumiałym języku.

Cóż po nim ? Pamięć jego zgłuszy
Wir wzruszeń nowych i burzliwych
I już nie wskrzesi w Twojej duszy
Uczć niewinnych , wspomnień tkliwych.

Lecz gdy Ci będzie smutno - wspomnij ,
Wymów je szeptem jak niczyje
I powiedz : ktoś pamięta o mnie
Jest w świecie serce , w którym żyję.

Aleksander Puszkin

ŚWIATEŁKA PROSTO DO NIEBA

Kiedy serce śpi, miłość zbudzi je
Znów tęsknota, lęk, gorycz, radość
W nie, wejdzie

Nie to nie ja płaczę to tylko moje oczy i serce nie mogą zapomnieć o TOBIE

Matko Bolesna, Twe oko zwróć

Ku mojej nędzy, niedole skróć

Ty znasz co boleść, co skargi szloch

Przed Tobą Matko, korze się w proch

Tyś, bowiem siedmiu doznała ran

Kiedy na krzyżu konał nasz Pan

Cale Twe życie, bolesna nić

Kielich goryczy musiałaś pić

Spójrz na mą boleść, co serce drze

Jak łzy zraszają zrenice me

Ucz mnie cierpliwie tu znosić ból

Prowadz przez próby do nieba pól

Gdy w mojej duszy wre krwawy bój

Ty moje rany litośnie gój

Wlej w nie balsamu niebiański dar
Miłości Bożej rozpal w niej żar.

miliony światełek do samego nieba
i serce moje dla ciebie synku


odłamałam gałąź miłości
umarłą pochowałam w ziemi
i spójrz
mój ogród rozkwitł
nie można zabić miłości

jeśli ją w ziemi pogrzebiesz
odrasta
jeśli w powietrze rzucisz
liście są skrzydłami
jeśli w wodę
skrzelami błyska
jeśli w noc
świeci