❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀

To tak trudno wytłumaczyć...
Że się kogoś nie zobaczy...
Że już koniec...
że nie wróci...
Że nikt tego nie odwróci...

_________.███.
_________▐___▌
_________▐___▌
________ ▐____▌
________▐____-_▌
_______▐ ______-▌
_____▐__________-▌
____▐______))_____ ▌
_____▐____(()___-_▌
______▐___/\',(___▌
_______▐_(,\"\",)_▌
_________████
___________█
________ █████
_______█✩█✩█✩█
_______ ██████
______█✩✩✩✩✩✩█
_--_██▓▓▓▓▓▓▓▓▓███
_______███████

❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀

**`NIEGASNĄCE
****`ŚWIATEŁKO
*********`PAMIĘCI
********`Z MODLITWĄ

❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀


żona śp RYSZARDA SKŁODOWSKIEGO
i śp MIECZYSŁAWA MARKIEWICZA
bliska śp rodz.GOŁOWACZ
❀⋰❀

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI I MODLITWA DLA CIEBIE PAWEŁKU...[♥]

ŚWIATEŁKO ((*) )PAMIEĆ ((*)) MODLITWA ((*))

Jak wiatr tak zmienny jest los człowieka,
nikt nie wie co go jutro czeka.
Jednych zasmuci,drugich rozweseli.
Jednych połączy,drugich rozdzieli.
Lecz wszystko mija idzie w zapomnienie,
A w głębi serca zostaje wspomnienie...

___####___#### .`-.´.+` ´°
_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•´×
............... ×`•.¸.•´
Irenko pozdrawiam i życze dużo zdrowia

---•●¤ّۣۜ(¯`v´¯) •●¤ّۣۜ(¯`v´¯)
------¤*¨¨*¤.¸¤* ¤*¨¨*¤.¸¤*

ŚWIATEŁKO NA DZIŚ

---•●¤ّۣۜ(¯`v´¯) •●¤ّۣۜ(¯`v´¯)
-----¤*¨¨*¤.¸¤* ¤*¨¨*¤.¸¤*

Światełko pamięci((*))((*))((*)_)

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
````❤```PAMIĘCI```❤`

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

nie było mnie synku długo
leczyłam moją depresję
ale z miłości do utraconego dziecka
nic nie jest wstanie wyleczyć