Zapalone świece
za tych co odeszli
milczące ogniki
płoną czasem przeszłym

pozostały strofy
zapisanych wierszy
ślady łez na kartce
i dotyk najpierwszy

ochronię od wiatru
mizerne płomienie
nieginące echo
najprawdziwszym brzmieniem

koi moje zmysły
i duszę przenika
dotyka wersami
poezji muzyka

ich witraże marzeń
rozpraszają cienie
milczący wracają
jak powiew jak mgnienie

Światełko na niedzielę <<<***>>>

♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥
♥✿✿♥


_____)
_____((
_____) )
____(░
.___)░\
___/░░
___/░,░(
___░)░/
_____T
__[[▤︾▤]]
__[[▤︽▤]]
__[[▤︾▤]]
__[[▤︽▤]]
__[[▤︾▤]]
__[[▤︽▤]]
♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥
Jest taki ból,o którym lepiej nie mówić
Bowiem najlepiej wyraża go...... milczenie...
♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥.•*✬*•.♥

Tym, którzy smutni, którzy zgnębieni
W milczeniu tylko i cierpią, i giną,
Tym dla serc trzeba jaśniejszych promieni
Nad idealną świecących krainą,

Im zimne słowa mędrców nie wystarczą
I praw koniecznych bezwzględna powaga
Nie będzie dla nich osłoną ni tarczą,
Gdy serce gwałtem szczęścia się domaga.

Trzeba im pociech, których nie da życie;
Trzeba anielskich uśmiechów w błękicie;
Trzeba litosnej nad światem opieki;
Trzeba miłości wiecznej, choć dalekiej...

*♥♥*
Od­szedł człowiek...
Na­rodził się człowiek...
Wy­mieni­li się życiem, zu­pełnie się nie znając,
nie spo­tykając się na drodze swo­jej wędrówki...
Wędrówki dokąd?
Do ko­lej­nej wymiany.
I tak toczy się życie, trwa złud­na równo­waga po­między śmiercią...
...a przemijaniem.
A gdzie podziało się życie?
Gdzie?! 

Jedna chwila wystarczy
by życie runęło,
aby wszystko co mamy
w nicość odpłynęło.
Lecz jedna myśl tylko
wciąż w sercu mym jest,
że się spotkamy
w tym świecie bez łez...
<*><*><*><*><*>

`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
````❤```PAMIĘCI```❤````

─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
♥✿✿♥

````````````)
```````````((
``````````) )
``````````/( ((
`````````((ღ)) )
````````/( ( ღ) )
````````( (ღ) ) ) )
```````( ( ( ((ღ) ))
```````/( ((ღ) ))) ) )
``````( (( ( (( ღ) )) )
`````/(( (( ღ) ) )) ) )) )
`````( ( ( ((( ღ) ) ) ) ))
`````/( (( ( (ღ)) ) )) ) ))
`````( (( ( ( ((ღ) ))) ) )
`````((( ( (( ღ) ) ))) ) ))
`````````IIIIIIIIIIII
```[[█)))▒ ⋞<҈>⋟ ▒(((█]]
```[[█(((▒ ⋟<҈>⋞ ▒)))█]]
```[[█)))▒ ⋞<҈>⋟ ▒(((█]]
```[[█(((▒ ⋟<҈>⋞ ▒)))█]]
```[[█)))▒ ⋞<҈>⋟ ▒(((█]]
```[[█(((▒ ⋟<҈>⋞ ▒)))█]]
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
BĄDŹ ZE MNĄ ZAWSZE ... BĄDŹ JAK PROMYK SŁOŃCA ... BĄDŹ JAK NADZIEJA ... BĄDŹ JAK SIŁA ... BĄDŹ BLISKO ... BĄDŹ ......
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─

~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
`இڰۣ`PAMIĘTAM`இڰۣ`
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~~

Mój list jesienny, z babim latem
i wiatr go niesie tak wysoko
Mój list jesienny złotożółty
znów się unosi ku obłokom
A babie lato takie piękne,
a wrzosy w fiolet wystrojone
I borowiki takie dumne
i Twoje oczy zamyślone
i Twoja buzia uśmiechnięta
i Twoja buzia ukochana
A ja z jesienią na rozdrożu
wciąż nieobecna, zadumana
A babie lato takie piękne
A Ty w jesieni, w jej kolorach
W nitkach utkanych babim latem
i w barwie lasu, w liści wzorach
A Ty w fiolecie wrzosów leśnych
A Ty w złocistych liści lśnieniu
A Ty w mych myślach na okrągło
w każdym uśmiechu, w każdym drgnieniu...

Wiersz H.Surmacz

─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
♥✿✿♥

````````````(
````````````) )
```````````( ((
```````````) ) )
``````````(❤) )) )
`````````( ((❤) )
````````( (( (( (❤) )
```````(( ((( ((❤) )))
``````(( ((❤) ) )) )) ))
`````((( ( (( (( ( (❤) ) ))
`````(( (( ( ( ((❤) )) ) )))
`````(( (( (❤)) ))) ) )) ) )
`````( (( ((( (❤)) ))) ))
`````````IIII I IIII
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
```[║█ ✿ ┗╰⌒╯┛ ✿ █║]
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
Gdzie nie ma łez...
gdzie cierpień kres,
i słońce zawsze świeci...
to właśnie tam u nieba bram,
spotkamy się gdy przyjdzie czas…
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─

PAWEŁKU*

„„...Chciałam kwiat na grobowiec rzucić Twemu cieniu,
Ale kwiat nagle znikną i w łzę się przemienił....”