Paulinko, córeczko tak bardzo, bardzo tęsknimy. Jesteś najcudowniejszym człowiekiem, którego mieliśmy zaszczyt być rodzicami, chociaż drobniutka, mała ciałem byłaś Wielkim człowiekiem swoją miłością, mądrością, wrażliwością ... Nie potrafimy bez Ciebie żyć Myszko, kochamy Cię najbardziej na Świecie.

Paulinko, światełko pamięci dla Ciebie...
Pani Heleno, Pani Zofio, Dorotko i Pawle; jest taka książka " Mały Wielki Człowiek " , zawsze tak "patrzyłam" na Paulinę" i już tak zostanie...
Ps. Pani Heleno potwierdzam to, co Pani napisała...Mała Wielka Dziewczynka...

Aniołku,życie to pewnie tylko chwila, która przybliża nas do spotkania z Tobą Iskierko.

♥PAULINKO♥

W sercu wyryte
jak w kamieniu
myśli i uczucia
od Ciebie
jak najpiękniejszy obraz
przeżytych z Tobą dni
drogi przebyte razem
tylko cel marzeń
niespełniony
i taki już pozostanie
obraz niedokończony ♥♥

Paulinko, tyle tęsknoty, tyle bólu i nieskończone cierpienie bliskich. Choć wydaje się to niemożliwe wróć proszę. Jak tylko możesz wróć i daj znak, że jesteś obok, proszę..... Daj Rodzicom siłę i pociesz Ich w tej ciężkiej samotności.

[*][*]

Światełko Aniołku i modlitwa.

„Siedzę na wieży mój świat w gruzach leży.Coś jednak dodaje mi pary I pcha w stronę życia szeptając z ukrycia.Spokojnie to tylko brak wiary, kto od nas odchodzi na nowo się rodzi.Tę prawdę przykładam do rany..Od razu mi łatwiej.Znów mogę jak dawniej mieć nowe marzenia i plany.
Oni są z nami niepokonani przez czas.W każdym oddechu życia pośpiechu są w nas.Na żądanie świat nie stanie ale ty możesz tylko do spotkania liczyć dni .Oni są z nami niepokonani przez czas.W każdym oddechu życia pośpiechu są w nas. Choć prawda jest taka,że dla nich na zawsze stanęły słoneczne zegary ,to ciągle są obok ,by w tym co robimy dodawać nam siły i wiary …”/
❖═════♦ ☠ ♦═════❖
Przyszedł Pan powoli, spokojnie dmuchnął …”Chodz do mnie i gaśnij płomyczku”powiedział Poszłeś, zgasłeś…a na niebie błysneła nowa gwiazda. Gdyby miłość mogła wskrzeszać,a łzy leczyć Zyłbyś wśród nas…MOJA KOCHANA PAULINKO
❖═════♦ ☠ ♦═════❖
DOROTKO,TAK BARDZO CHCIAŁABYM WAS POCIESZYĆ,ALE NIE UMIEM.SŁOWA NIE DOJDĄ DO WAS,BO NIE DA SIĘ ICH PRZYJĄĆ.MÓWIĄ,ŻE ŻAŁOBA TRWA PEŁNY ROK,PRZEZ ROK PRZECHODZIMY W SMUTKU WSZYSTKIE ŚWIĘTA I SYTUACJE,KTÓRE KIEDYŚ RAZEM ROBILISMY.PO ROKU JEST DALEJ TAK SAMO,BO PRZECIEŻ JEST NASTEPNY ROK ITD.PRZYJDZIE CZAS NA OSWOJENIE SIĘ Z TĄ TRAGEDIA,ALE TYLKO OSWOJENIE,BO ONA NIGDY NIE ZNIKNIE.A MY UMIERAMY ZA ZYCIA.
ALE PATRRZAC NA NASZE PIEKNE DZIECI,MYŚLĘ,ŻE ONE NIE CHCIAŁYBY,ŻEBYŚMY TUTAJ TAK CIERPIELI.WIĘC PRZYJDZIE CZAS NA USMIECH A Z TYM USMIECHEM ZE SPOKOJEM SERCA POPATRZYMY NA ZDJECIA NASZYCH UKOCHANYCH SKARBOW I POWIEMY W SPOKOJU ...TAK BARDZO CIĘ KOCHAM MOJA PAULINKO...ZA JAKIŚ CZAS SPOTKAMY SIĘ....CZEKAJ NA MNIE
****************************

Odpoczywaj w pokoju wiecznym śliczny Aniołku