Paulinko, w te nadchodzące Święta Bożego Narodzenia napełnij serca swoich stęsknionych Rodziców ciepłem i miłością - poczuciem, że jesteś tuż obok...

(*)

KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH
A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz w
jeszcze jedno Boże Narodzenie
I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu
Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować przyjaciół
Że gdziekolwiek są dobrze im jest
Bo są z nami choć w innej postaci
I przekonaj, że tak ma być
Że po glosach tych wciąż drży powietrze
Że odeszli po to by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie ...



Już dziś biorę do ręki opłatek, by podzielić się z bliskimi Paulinki...

Jesteśmy wielką osieroconą rodziną.
Pamiętamy, wspieramy się i pocieszamy...
Razem zmagamy się z tęsknotą i ocieramy sobie łzy...
Trwamy przy naszych bliskich z zapalonym zniczem...
Niech wśród łez, choć na chwilę serca się rozweselą...

Świąteczne światełko >> Boże Narodzenie>> 2011 r.

Paulinka najjaśniejsze światełko do samego nieba

Bożonarodzeniowe Światełko
```````)
``````( (
`````) ) )
````( (?) ) )
````( ( ( (?))
```( (?) )) ) )
```( ( ((?) )) )
```( (( (?)) ))
````[_IIIII_]
```[[¸.•*•.¸]]
```[[*•.¸.•*]]
```[[¸.•*•.¸]]

Bliskim życzę spokojnych świąt Bożego Narodzenia a w Nowym Roku zdrowia, siły, nadziei i wiary w spotkanie z naszymi Aniołami bo przecież nadzieja umiera ostatnia...
Agnieszka.

..,a my i tak bedziemy
WAS szukac bez konca {*}

Światełko pamięci<<<*>>>

Łatwo powiedzieć bądż wola Twoja,
kiedy mnie Panie pociechą darzysz.
Ale gdy dusza strapiona moja,
gdy mnie próbujesz albo też karzesz.
Kiedy nawiedzasz dom mój,rodzinę
najdroższe sercu dotkniesz osoby.
Gdy śmierć wkroczywszy w życia dziedzinę
na miejcsu zostawi tylko groby.
Jak ciężko wówczas kochać Twą wolę,
co kazać sercu?

Światełko pamięci w ten zimny wieczór.

Paulinko ((******))

KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH A nadzieja znów wstąpi w nas Nieobecnych pojawią się cienie Uwierzymy kolejny raz W jeszcze jedno Boże Narodzenie I choć przygasł świąteczny gwar Bo zabrakło znów czyjegoś głosu Przyjdź tu do nas i z nami trwaj Wbrew tak zwanej ironii losu Daj nam wiarę, że to ma sens Że nie trzeba żałować przyjaciół Że gdziekolwiek są dobrze im jest Bo są z nami choć w innej postaci I przekonaj, że tak ma być Że po glosach tych wciąż drży powietrze Że odeszli po to by żyć I tym razem będą żyć wiecznie Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole A nadzieja znów wstąpi w nas Nieobecnych pojawią się cienie Uwierzymy kolejny raz W jeszcze jedno Boże Narodzenie I choć przygasł świąteczny gwar Bo zabrakło znów czyjegoś głosu Przyjdź tu do nas i z nami trwaj Wbrew tak zwanej ironii losu Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. Światełko pamięci[*]