WSZYSTKO CO SIĘ KOŃCZY JEST ZA KRÓTKIE...

Siostra śp. Marcina Malara

Jako oliwka mała pod wysokim sadem
Idzie z ziemi ku górze macierzyńskim śladem,
Jeszcze ani gałązek, ani listków rodząc,
Sama tylko dopiero szczupłym prątkiem wschodząc:((****))

(¯`·ღ_ PAMIĘTAM _ღ·´¯)

Choć na ziemi są ich ślady
to przeszli już przez ziemię
Pozostały po nich pożółkłe
zdjęcia, co jak jesienne liście
szumią wiatrem
A jednak ich oblicza
teraz są wyraźniejsze
chociaż rysy przysypane
piaskiem cienia
Nieobecni, by obecnością swą
u Boga się sycić
Jak mgła przelotni a przecież
byli tu z nami przed chwilą.

(¯`·ღ_ PAMIĘTAM _ღ·´¯)

Ach okrutny śmierci losie

Ściąłeś ziarno jeszcze w kłosie

Co dopiero kwitnąć miała

Już twe ostrze nam zabrało ((***))

.........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]

Światełko mej pamięci posyłam Ci Aniołku do samiutkiego nieba (***).

Schować się w śmierci cień...
Kiedy sił do życia braknie,
z nieba przyjdziesz do mnie Ty,
powiesz śmiej się,płacz,kochaj i cierp,
życie tego warte jest,
zawsze też pamiętaj mnie,
wkrótce znów spotkamy się,
nic już nie rozłączy nas,
nastanie radości czas...

W pamiętaniu, we wspomnieniu,
w rozmyślaniu, w rozmodleniu
W każdej chwili i w oddechu,
W tańcu, w biegu i w uśmiechu
We łzach wszystkich, w kwiatach,
w tęczy i w tęsknocie, która męczy
wszędzie jesteś, w każdym drgnieniu
We mnie całej, w moim śnieniu
Jesteś zawsze, zawsze będziesz
moja miłość z Tobą wszędzie...((***))

PAULINECZKO
ILE LEZ WYLANYCH
TEGO NIE ZLICZY NIKT....
TYLKO PAMIEC POZOSTALA W NAS
JAK SKALA NIEWZRUSZONA I TA TESKNOTA ZA TYM CO JUZ NIE WROCI((*))((*))((*))((*))((*))

"Zamknęły się kochane oczy, przestało bić najdroższe serce, my z Tobą rozdzieleni, rozłąka rozrywa nam serce" ...................(
.................... ..(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”~..•°*”~.
.......(""""")... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
.•°*”~..•°*”~...NIECH PŁONIE..
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣ O jakże cicha jest przestrzeń,
która otacza duszę człowieka.
O jakże piękne są ludzkie wspomnienia,
które zostały w pamięci .

O jakże źle człowiekowi,
kiedy łza gorzka i słona po policzku spływa..

A więc naprawdę już odeszłaś?
Zniknęłaś, piękna, z moich dni?
Twe każde słowo we mnie mieszka,
Wciąż jeszcze w uszach moich brzmi.
((***))