"...smutno mi Paulinko
odszedłeś i nigdy nie wrócisz
być może nie Twoja to wina,
lecz świata, natury i ludzi...
być może kochałeś i cierpiałeś
dlatego odszedłeś tak skrycie...
musisz to wszystko zrozumieć
bo takie niestety jest życie..."

Smutno mi
Nie moge znalesc sobie miejsca
I do tego tesknie tak mocno ze nie potrafie tego nawet opisac :(
Chcialbym teraz byc blisko Ciebie moje szczescie i juz nigdy sie od Ciebienie oddalic nawet na krok!
<***>

Tęsknie za Tobą, tęsknię za Twoim uśmiechem I wciąż ocieram łzę,Raz na jakiś czas, I nawet jeśli wszystko teraz wygląda inaczej W jakiś sposób nadal tu Jesteś Moje serce nie pozwoli Ci odejść i chcę ,żebyś córeczko wiedziała Że tęsknię za Tobą,myślami wracam do przeszłości Wiem że teraz jesteś w lepszym miejscu Ale chciałabym zobaczyć Twoją twarz,Wiem,że jesteś tam gdzie musisz być...Zawsze wiedziałam i wiem że zesłano mi Ciebie prosto z nieba i do nieba Cię zabrano Taka wola Pana Boga ....Na Anielskie urodzinki Posyłam do nieba miliony Światełek i moją miłość (((*****)))

DOBRY JEZU A NASZ PANIE DAJ JEJ WIECZNE SPOCZYWANIE
WIECZNA ŚWIATŁOŚĆ NIECH JEJ ŚWIECI, GDZIE KRÓLUJĄ WSZYSCY ŚWIĘCI, GDZIE KRÓLUJĄ Z TOBĄ PANIE
AŻ NA WIEKI WIEKÓW AMEN.


ojciec śp Krzysia

Dzień Zaduszny

Zapalam znicz
Dla tych, których nie ma.
Zapalam znicz
Dla tych, co zabrała ziemia.
Zapalam znicz,
Światełko nadziei.
Zapalam znicz
Dla tych, którzy posnęli
.....................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").Światełko pamięci
w ten szczególny dzień ,
dzień zadumy i modlitwy za tych co odeszli.
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.

Światełko dla Ciebie Paulinko wraz z modlitwą

......(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......("""""). W ZADUMIE
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.I CISZY!
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

Mój dzień zadumy...

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.

Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie..