Patryś Białek (2007–2008) – Nekrolog | FUNER ®

mama śp.Robusia Ch.

15 lat temu

Jakże trudno
zrobić trafny krok,
by w harmonii toczył
się bieg spraw,
gdy świat w gonitwie trwa,
nie dla mnie jest ta gra.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ciocia Aniołka Mateuszka G.

15 lat temu

" Prawdziwą miłość poznaje się nie po jej sile, lecz po czasie jej trwania ".
( Robert Paulet )

Światełko pamięci niech zawsze płonie (***)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Weroniki Z.

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Robusia Ch.

15 lat temu

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.....

Ja teraz wiem,
że łzy nic nie pomogą
i bezsilny żal,
przytulam Cię…
choć dzieli Nas bezkresna dal.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 1 dodać 2 =

mama śp.Robusia Ch.

15 lat temu

___×§×_______((________×§×
__×§×________()_________×§×
_×§×________(,,,)_________×§×
_×§×_______,(,|,",_______×§×
__×§×_____[_____]______×§×
___×§×___[_______]___×§×
_____×§×_[_______]_×§×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ciocia Aniołka Mateuszka G.

15 lat temu

Światełko mej pamięci ślę do nieba (***)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Robusia Ch.

15 lat temu

Kiedy Cię nie ma,
to jakby nagle zabrakło
w moim życiu muzyki.
Kiedy Cię nie ma,
czas mnie straszy że
przeminę, że będę chwilą.
Kiedy Cię nie ma,
to jakby niebo miało
się rozstać na zawsze
ze Słońcem.
Na Zawsze będziesz
w moim Sercu...[(*)]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Weroniki Z.

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Robusia Ch.

15 lat temu

Czas tyka wciąż miarowo
serce nie chce przystanąć
ani na chwilę,
nadszedł czas zadumy,
wzniosły czas...
moje anioły przenoszą
myśli do tych odległych dni
które już nie wrócą...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama śp.Robusia Ch.

15 lat temu

Gwiazda Trzech Króli

Z dalekiego wschodu
piaskami pustyni,
jadą trzej królowie
bardzo już znużeni.

Od miasta do miasta
w słonecznej spiekocie,
rozpytują wszędzie
o królewskie Dziecię.

Nikt jednak im wskazać
nie potrafi drogi:
w pałacach Go nie ma,
bo to król ubogi.

Zawierzyli przeto
gwieździe nad Betlejem,
ona im stajenkę
wskazała promieniem.