[*]

[*]

Zadumał się Pan Bóg na cmentarza skraju
Przy mogiłkach dziecięcych, tuż za bramą raju
Wszystkie drobne twarzyczki z obrazków na grobie
Miał od dawna w anielskich zastępach przy sobie

Czy mu chwały przybyło od dzieciny cierpienia?
Czemu zły był, gdy łkano, że ma serce z kamienia?
I dorosłych aniołów czemu nie dość miał w niebie
Żeby jeszcze maleństwa musiał wzywać do siebie?

Tak Bóg dumał i dumał, łowiąc ludzkie spojrzenia
Tych co trwali przy grobach zaznać chcąc ukojenia
Widział ojca, któremu umarł świat bezpowrotnie
Widział matkę, co we łzach od lat cierpi samotnie

I zrozumiał, lecz zrobić nic się więcej nie dało
Nie mógł oddać duszyczek, bo potrzebne jest ciało
A ból który odczuwał ponad jego był siły
Więc nie przybył Bóg więcej na dziecięce mogiły.

[*]

[*]

Zostawlił po sobie smutek i żal,
Tchnęli w nas płacz nieustający,
łzy spadające, jedna po drugiej.
I choć chcemy krzyknąć \"wróć!\"
słyszymy tylko wiatru szum,
przepaść - pustą i martwą.
Zapalamy znicz...Miłości ogień,
choć zgaśnie przy mocniejszym
podmuchu, pod zimną kroplą,
to w nas będzie się tlił zawsze.
Żadne słowa tego nie wyrażą,
bo gesty więcej znaczą.
Łza i pamięć cenniejsze są,
od nie jednych skarbów. PATRYCZKU

Nic już nie będzie tak samo,
została tęsknota i gorzkie łzy
i wspomnienie pozostało...
szczęśliwych razem spędzonych dni.

..........)
.........(,)
......._\\\'\\\\!/\\\'_
.......(\\\"\\\"\\\"\\\"\\\")

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI W DNIU PALENIA ŚWIEC

Patryczku zapalam, światełko do nieba dla Ciebie i wszystkich Aniołków

[*]

TO NIE BYŁ TWÓJ CZAS
TO NIE BYŁA TWOJA CHWILA
ALE BÓG TAK CHCIAŁ
I TWOJA GODZINA WYBIŁA
[*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*]