Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

OSKARKU, Aniołku kochany, tak mi żal,że Ciebie tu nie ma,lecz wierzę,że w Domu Pana jest Ci dobrze...

Dla Ciebie specjalne dziś światełko maluszku. Spoczywaj w pokoju.

``````````•:::::•
```¸,.•´¨`•.( -.- ).•´¨`•.,¸
```¨`•-*•--( “)(“ )-•* •´
_________»(`☼´)» _
______$$__»(`☼´)»
_____$$$$____ »(`☼´)»
$$$$$$$$$$$$$$_»(`☼´)»
__$$$$$$$$$$___ »(`☼´)» SKARBEŃKU
____$$$$$$_____»(`☼´)» MALEŃKI
___$$$$$$$___ »(`☼´)»
__$$____ $$_»(`☼´)»
__________»(`☼´)»
______»(`☼´)»
___»(`☼´)»
_»(`☼´)»
.........P...
......A..........*** .......***
......M......**........*........**
......I.......**..................**
......Ę......**................**
.......T........**...........**
A.........**......**
..........M...........**....

Jest miejsce, dokąd listy nie dochodzą,
Gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.
Tam idę, żeby w zadusznym skupieniu
Ulżyć modlitwą zmarłym w ich cierpieniu.
Tyle jest jeszcze pytań nie zadanych
I opowieści nie dopowiedzianych....
W zimnym kamieniu śpią snem nieprzespanym
I może tęsknią za słonecznym ranem?
Nie mogę odejść nie zamieniąc słowa
W ciszy, o której mówią,że grobowa.
Nim wiatr ostatnie znicze pozagasza
Powiem dziękuję, proszę i przepraszam.
Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą,
„Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”.