Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie nam los.

Światełko pamięci dla Ciebie Aniołku.

"...Jak promyk słońca, który nagle zgasł, malutki listek, który z drzewa spadł. Tak Ciebie nie ma dzisiaj pośród nas, lecz w naszych sercach, ty żyjesz ciągle nam...ciągle nam..."

Pamiętamy o Tobie Aniołku, pamiętamy

*[*]*
Zniczem nie gasnącym
na ziemi się pali
żal i pamieć tych,
których pozostawiłeś..
*[*]*
Zostawiam dla Ciebie nie gasnące
światełko pamieci a Twoim
bliskim dziekuję za każde zapalone
światełko , pamięć i przesyłam
pozdrowienia.

Łza kapie
jedna za drugą
jak potok tęsknoty
który pędzi w nadziei
że dogoni Szczęście...

Puste ramiona
drżą w tęsknocie
nie rozumiejąc gdzie podział się
ich największy Skarb
który latami tuliły
i chroniły przed światem...

Samotne serce usycha z żalu
codziennie pytając
gdzie podział się
jego największy CUD...
Miłość w najczystszej postaci...
- dziecka...

(*) (*) (*) (*) (*)

Ci co odchodzą, wciąż z nami są i żyją sobie obok nas... Patrzą z miłości ą na nasze dni czasem się śmieją przez łzy... Co tu jest jawą, co snem? Kto tu istnieje, kto nie? A może nas, tu nie ma nas, a oni są? Co tu jest prawdą, co nie? Po której stronie jest sens? Bo jeśli tak, po co jest ten nasz świat? Ci co odchodzą wciąż z nami są czujesz ich pomoc gdy jest źle więc gdy z ciemnością rozmawiasz to oni cię widzą, oni są..." .Światełko pamięci [*]

Ja-matka ze spojrzeniem takim
które ma smutek na samym dnie
Ja-matka, która nie rozpacza
wciąż bezustannie o dziecku śnię
Ja-matka mam dwa światy swoje
jeden dla ludzi wszystkich wokół
a drugi mój, prawdziwy z córką
w tęsknieniu, bólu, na obłoku
Ci co są wokół myślą, dzielna
Myślą, ma siłę nas nie trzeba
Ci co są wokół nie rozumieją
Że będę zawsze bliżej nieba
Ci co są wokół... mimo wszystko
czasem mam jakiś mały żal...
że zapomnieli, poodchodzili
w swe roześmiane, radosne życie
w swoją zamkniętą dla mnie dal. wiersz HAliny Surmacz

I tak właśnie córeńko jest dwa światy,jeden ten w którym kłamiemy,by nas rozumiano,a drugi ten w którym bezgranicznie tęsknimy,kocham cię serduszko(*)

Asnyk Adam

Zranionym sercom...

Zranionym sercom potrzeba
Błękitów nieba,
Skrzydlatej modlitwy gońca,
Pogodnych uśmiechów słońca,
Ciszy bez końca...

Lub burzy- która przygłuszy
Żrący ból duszy,
I czarnej, wyjącej nocy,
Co będzie osłaniać w mocy
Ich płacz sierocy...

Oleńko...bądź wiarą, nadzieją, siłą...
(*)