Oleńko, moc światełek dla Ciebie... (*)

Dla Ciebie chwila
minie zaledwie,
czasu nie liczą
Ci co są w niebie.
A ja tu wolno
odliczać będę,
drogę co zawsze
wiedzie do Ciebie.

Żyj!
Krzyknęła NADZIEJA…
Bez Ciebie nie mogę – odparło cicho ŻYCIE

Oleńko...przytulam
(*)

Odeszli od nas ,lecz wciąż z nami są.
Ogrzejmy więc nasze serca ciepłymi wspomnieniami((*))((*))

"Wiesz co to znaczy - wiara?
a właściwie jej brak...?
Widziałaś jak płaczą anioły,
kiedy nie ma już szans...?

Wiesz co to znaczy kochać
i na siłę uczyć się przestać...?
Widziałaś kiedykolwiek oczy,
w których zgasła nadzieja...?

Wiesz jakie to uczucie,
gdy rozumiesz, że nie znaczysz nic?
Kiedy los zabiera ci wszystko,
kiedy nie masz już po co żyć...?

Wiesz jak umiera siła?
Znasz ten ból, kiedy musisz zwątpić?
Widziałaś rzekę ludzkich łez,
w której toną anioły...?

Wiesz gdzie jest cmentarz aniołów?
Obok grzebią zmarłe serca...
może kiedyś odnajdziesz mnie tam...
ja zawsze będę czekać... "

Ciało przesiąknięte tęsknotą.
Nadmiar łez co jakiś czas spływa…
Samotność w tym bólu codzienna
I okrutne słowa: „tak czasem bywa”…

<<<*>>> <<<♥>>> <<<*>>>

Olciu, bądź siłą Mamusi... (*)

kocham cię malutka

Miłość sprawia, że jesteście wieczne...

Oleńko... (*)

Spoczywaj w pokoju ((*))((*))

Och, gdyby tak można było
zanurzyć swą duszę
w bieli brzóz
i utopić swoje serce
w melodyjnym graniu
sennych łóz

Och, żeby tak można było
iść prosto przed siebie
z biegiem dróg
i całować tamte ślady
bez pytania czy to
brat czy wróg?

Och, gdyby tak można było
ziarno zła odebrać
wszystkim w krąg
Zamiast łez widma cierpienia
dawać sobie miłość
z rąk do rąk

Och, żeby się tak spełniło
O czym zawsze marzy
każdy z nas
i szczęśliwe dary losu
dostawali wszyscy
raz po raz...