Anselm Grün
„Zmarłe dziecko zabrało ze sobą do wieczności jakaś cząstkę swych rodziców. Zabrało ze sobą do Boga wszystko, czym dzielili się z nim rodzice – miłość, radość, bliskość, ból. Ich cząstka , za sprawą zmarłego dziecka, jest teraz już u Boga. Dziecko przypomina im o tym, że ich życie już w tej chwili wykracza poza rzeczywistość tego świata – sięgając wieczności.”

Oleniu...bądź szczęśliwa
(*)

Oleńko dla ciebie śliczny Aniołeczku. Pamiętam
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Czasem cicho ktoś odchodzi,
Świat ciemny nam się zdaje...
Czasem cicho ktoś odchodzi,
Lecz, tak naprawdę...tu zostaje.
W naszych myślach,
W naszych sercach,
W naszych najskrytszych marzeniach.
Tu zostaje, jest wciąż obok,
I wciąż żyje we wspomnieniach


Olusiu
(*)

Widzę Twe włosy rozwiane
na pięknym błękicie nieba…
Twe oczy wciąż roześmiane
- tak bardzo mi ich potrzeba…

Widzę Twe rączki drobniutkie
jak tulą puchowe chmurki.
Widzę usteczka śliczniutkie
i nóżki biegnące z górki.

Widzę Twoją sukienkę
z zamszu całą, do kolan.
Bluzeczkę białą, pierścionek
i pieska, którego wołasz…

Widzę Twoje „siostrzyczki”
Anielskie Skarby kochane…
Razem czytacie wierszyki
od Twojej stęsknionej Mamy…

Wiem, że jesteś szczęśliwa
bo teraz możesz już wszystko.
Choć jesteś Kochanie daleko,
to ciągle przy mnie TU - blisko…

(*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*)

Ola... (*)

Jeśli nie można być razem każdego dnia...
zawsze można ze wspomnień
przywołać każdą z ukochanych chwil..

Oleńko...
(*)

Kocham cię królewno(*)

Serce tak tęskni, a dusza woła,
Twego powrotu tak mocno pragnie,
lecz taki świat ten, że nic nie zdoła
przywrócić życia gwieździe co spadnie.

Olusiu...(*)

Oleńko...śpij słodko Księżniczko
(*)

Oleńko...przytulam Cię
(*)