"... I chociaż ponoć już o gwiazdach wszystko wiemy
I coraz dalej wybiegamy w swoich snach,
To tak naprawdę wcale nie umiemy odpędzić chmury,
Co nadciąga nad nasz dach. Dlaczego my? Dlaczego tutaj?
Czemu tak?
Pytamy ciągle, jak pytają małe dzieci. A odpowiedzi brak,
a odpowiedzi brak..."
[Andrzej Sikorowski]


Oleńko.... (*)

Oleńko śliczna...
kazdy dzień bliżej Ciebie
(*)(*)(*)

Siedzi Aniołek na chmurce niebieskiej
I śle do Matki swe wielkie serce
Śle pocałunki i uśmiechów kilka
Śle buziak duży – przecież to chwilka

Przychodzi w nocy, gdy sen jest spokojny
Przychodzi do Mamy – wtedy jest wolny
Razem się tulą i spacerują
Razem się bawią i razem malują
Razem w sklepiku zabawki kupują
Lub nad Bałtykiem bursztyny znajdują

Lecz sen kiedyś minie i Mama zostanie
Anioł odleci. „Nie odchodź Kochanie!!!
Zostań tu ze mną, bym zawsze wiedziała
Że nigdy Tobie już krzywda nie będzie się działa”

Ja Mamo wrócę – w Twój sen radosny
Wrócę nim przyjdzie pierwszy dzień wiosny
Wrócę i znów razem będziemy
Robić te rzeczy o których tylko my wiemy

"...I świat istnieje dalej,chociaż dla mnie się skończył...
Nastał nowy poranek, by dzień dalej się toczył...
Gdzie ty jesteś mój Aniołku?
Kto się troszczy o Ciebie?
Kto Cię tuli w tym Niebie?
Usiądź przy mnie czasami, i wyszeptaj do ucha, kto w tym Niebie szczęśliwym Twojego śmiechu słucha...
Przytul, osusz łzy wiatru powiewem...wciąż dla mnie istniejesz w kroplach deszczu i w ptaków śpiewie..."

Czerwone od płaczy oczy,

cieknąca po policzku łza,

dopadła mnie dzisiaj rozpacz,

rozpacz jak gęsta mgła.



Wołające o pomoc serce,

krzycząc z bólu za dnia,

w noc zimną i chłodną,

pocichutku w poduszkę łka.



Krzyczę! lecz słów nie słyszę,

odbija sie echem od ścian,

tak cierpię bez Ciebie kochanie,

myślami gdzieś błądzę w dal.

Wyrwane z piersi serce
na próżno szuka
oddechu pachnącego mlekiem,
pomarszczonego we śnie noska,
wyrzuconych do góry bezbronnych ramionek,
kapryśnego krzyku,
tupotu nóżek obijających bosymi piętami
świeży trawnik,
dłoni bezwiednie skubiących rąbek
matczynej spódnicy.

Wyrwane z piersi serce
szybuje wśród Anielskich Dzieci,
czuje wszystkie Anielskie radości,
rozumie Anielskie posłannictwo,
dostrzega Anielską nadzieję
i z Anielską cierpliwością czeka.

Wyrwane z piersi serce,
tulę Cię do swego
wzruszonego serca,
żeby Ci wrócić wiarę, nadzieję i miłość,
którą otrzymuję codziennie
od Twojego Anielskiego Dziecka,
które uczy mnie,
jak iść do Boga, nie pytając : "Dlaczego ?"


Oleńko (*)(*)(*)

Olciu,
dlaczego to wszystko jest takie trudne?
Dlaczego tęsknota za Wami
jest taka wielka?
Dlaczego???

<<<*>>> <<<*>>> <<<*>>>