Gdyby to niebo miało dłonie,
Które zabrałyby nas w błękit
Gdyby na ziemi można było
Schować gdzieś żale i udręki
Gdyby tęsknota miała skrzydła
I odfruwała z lękiem ptaka
Gdyby, ach gdyby można było
Z żalu już nigdy nie zapłakać...
Pamiętam…Oleńko.
Dlaczego Boże zabierać nam dzieci możesz?

Oleńko...dlaczego umierają najdoskonalsze, najpiękniejsze dzieci?

Skarbie, tak Was brakuje (*)(*)(*)

ŚPIJ SŁODKO W NIEBIE ANIOŁKU..

dla Ciebie Oleńko, promyczku

*[ ' ]*[ ' ]*[ ' ]*[ ' ]*[ ' ]*

Byłam Maleńka u Ciebie i serce zapłakało.Wierzę,że TAM,wtulona w ramiona Kseni jesteś nadal szczęśliwym ,wesołym promykiem.Ona bardzo kocha dzieci.Snem dajesz mamie siłę, a jej tak bardzo tego potrzeba.Ty wiesz, kruszynko, dlaczego.Wspaniałego braciszka masz Oleńko,wspaniałą rodzinę zostawiłaś, ale Ty jesteś blisko, bliziutko nich.

Boże zmiłuj się nad nami,
czemu stworzyłeś nas na niepodobieństwo
twardych kamieni?

Śliczna Oleńko przesyłam ci najjaśniejsze swiatełka do samego nieba
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

(*)

Zmęczony świat popatrzył w oczy Twe,
zanurzył się w bezmiarze gorzkich łez,
i cicho tak modlitwą odpowiedział,
"przygarnij mnie bo zagubiłem sens".

Nie pierwszy raz nadzieja, pocieszenie,
jak błogi deszcz w bezdusznym skwarze dnia,
nie pierwszy raz cierpliwe Jej milczenie,
wołaniem jest by w miłości trwać.

Maryjo płacz, bym w Twoich łzach,
odnalazł cząstkę mych codziennych spraw,
ufając tak, powierzam się,
w cierpieniu spraw by Bóg umacniał mnie.

Gdy płomyk świec, zdmuchuje Boży wiatr,
i karty ksiąg przewraca raz po raz,
a z wieży ktoś hejnałem cicho płacze,
"Maryjo trwaj, dobro niech umacnia nas"

Twe święte łzy, tak bardzo jesteś bliska,
gdy dzieci Twe w ciemności tracą wzrok,
te Twoje łzy niepokalanie czyste,
nawrócą świat, co szuka wyciągniętych rąk.

Maryjo płacz, bym w Twoich łzach,
odnalazł cząstkę mych codziennych spraw,
ufając tak, powierzam się,
w cierpieniu spraw by Bóg umacniał mnie.