Maleńka Iskierko...
(*****)

"Dzień Zaduszny"
Kiedy miedzianą rdzą
Pożółkłych jesiennych liści więdną obłoki,
Zgadujemy, czego od nas obłoki chcą,
Smutniejące w dali swojej wysokiej.
Na siwych puklach układa się babie lato,
Na grobach lampy migocą umarłym duszom,
Już niedługo, niedługo czekać nam na to,
Już i nasze dusze ku tym lampom wkrótce wyruszą.
Jeżeli życie jest nicią - można przeciąć tę nić,
I odpłynąć na obłoku niby na srebrnej tratwie...
Ach, jak łatwo, ach, jak łatwo byłoby żyć,
Gdyby nie żyć było jeszcze łatwiej!

Śpij słodko Aniołku (*

`````(
````(*))
```((*) ))
```(((*)) )
``(( ((*) )))
``( ( (*)) ))
`\______//
`********
Pamietam aniołeczku (*)

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
Tylko smutek nam pozostał i cudowne wspomnienia…

Światełko Oliwko [*]

Takie ciche, ciche święto,
Rozjarzone świeczkami,
Dzień, w którym serce pozdrawia,
Pamięta
Tych, co rozstali się z nami.

Święto rozsnute mgliście
Nad jesiennym, zadumanym światem,
Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą,
Zmiotą z grobu zeschłe liście,
Położą kwiatek.

Kwitną zniczami
ciemne chodniki.
Jesienne kwiaty,
błędne ogniki,
palą się znicze.

Dziesiątki, setki,
tysiące zniczy...
Nikt ich nie zliczy.
(...)

Palą się znicze.
Przechodzą ludzie,
schylają głowy.
Wśród żółtych liści
listopadowych
palą się znicze…

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
Och Kochani tak bardzo Was nam brakuje…

Swiatelko pamieci wraz z modlitwa w ten smutny, pelen zadumy i wspomnien dzien (*)(*)(*)(*)(*)(*)

...listopadowy dzień
zapalmy świeczki na grobach.
odświeżmy obrazy zmarłych
odkurzmy w pamięci wspomnienia.
wspomnienia o tych co byli...
a którzy tak boleśnie odeszli.
oni nadal są w naszych sercach,
nadal są w naszych snach
nadal ich obecność czujemy...
tylko dotknąć ich nie możemy....
A tak bardzo przytulić byśmy chcieli....kochana Córeczko to nie tak miało być miałaś iść z nami do bliskich....a teraz wszyscy chodzimy do Ciebie....tęsknimy

Kto przyjdzie do Ciebie łzę uroni , zaduma się znicz zapali , tęsknota w sercu znowu się schroni , bo cierpią ci co tu zostali . Niech Niebo będzie Twoim domem.

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę