ZAWSZE BĘDZIEMY PAMIĘTAĆ...

"..Jak promyk słońca, który nagle zgasł, malutki listek, który z drzewa spadł. Tak ciebie nie ma dzisiaj pośród nas, lecz w naszych sercach, ty żyjesz ciągle nam.." (*)

Nie złorzecz Bogu, że tragedie stworzył,
On nie jednemu tym oczy otworzył.
I choć w tak straszny i okrutny sposób,
Uczy nas miłości wszak do innych osób.
Bardzo dużo ludzi, za pieniądzem goni,
Obojętnych na bliźnich, w życia monotonii.
Lecz gdy coś się stanie, co dotyczy ludzi,
Nawet obojętnych z letargu obudzi.
Wyciągają ręce, niechaj ich krew tryska,
By ratować życie, ludziom z gruzowiska.
A ci co złożyli najdroższą ofiarę,
Patrzą na nas z góry i nie płaczą wcale.
Chcieliby przekazać wszystkim to przesłanie,
- Najważniejsze na świecie, jest ludzi miłowanie.
Kiedy to człowiek zrozumie i w wielkiej pokorze,
Bezinteresownie drugiemu pomoże.
Wtedy ich dusze się wzniosą,
Jak gołębie w górze,
By po chwili zniknąć, w tej błękitnej chmurze.










kubuspodgorski.pamietajmy.com.pl

(*)

[*]

(*)

dla Ciebie Pyszczku(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Spójrzcie w niebo moi kochani...
przecież ja zawsze jestem z Wami.
I dotknąć tylko mnie nie możecie,
ale czujecie moją opiekę...
wiem...tyle smutku spadło na ziemię...
wiem...czasem siły i wiary brak...
ale wytrwajcie, tak musi być...
ktoś musi odejść, by inny mógł żyć...
Mistrz mój najdroższy znów zmartwychwstanie,
a z Nim powstanie nowa nadzieja...
nie płaczcie za nami...
podajcie dłonie by razem kiedyś wejść do nieba.

Aniele Boży, Stróżu mój,
co się nie męczysz żadnym trudem...
Aniele Boży , daj mi sił,
zwątpieniu bym nie uległ...
i już nie pozwól płynąć łzom...
nie pozwól cierpieć w lęku...
tak mało trzeba mi do szczęścia
i wiele tak, Córeńko


Z Aniołem Stróżem poznaj mnie,
niech wytłumaczyć wszystko raczy...
tak przecież kocham Go...
czy mogę Go zobaczyć?

Aniele Boży, Stróżu mój,
codziennie wołam Ciebie...
bo wiem, że trzeba tylko chcieć,
by ujrzeć Cię w swym niebie...
a niebo moje ciut przybladło,
rozmyło się już łzami...

Aniele Boży, zostań już...
z wytęsknionymi rodzicami...