[*]

(*)

dla Ciebie Pyszczku(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Spójrzcie w niebo moi kochani...
przecież ja zawsze jestem z Wami.
I dotknąć tylko mnie nie możecie,
ale czujecie moją opiekę...
wiem...tyle smutku spadło na ziemię...
wiem...czasem siły i wiary brak...
ale wytrwajcie, tak musi być...
ktoś musi odejść, by inny mógł żyć...
Mistrz mój najdroższy znów zmartwychwstanie,
a z Nim powstanie nowa nadzieja...
nie płaczcie za nami...
podajcie dłonie by razem kiedyś wejść do nieba.

Aniele Boży, Stróżu mój,
co się nie męczysz żadnym trudem...
Aniele Boży , daj mi sił,
zwątpieniu bym nie uległ...
i już nie pozwól płynąć łzom...
nie pozwól cierpieć w lęku...
tak mało trzeba mi do szczęścia
i wiele tak, Córeńko


Z Aniołem Stróżem poznaj mnie,
niech wytłumaczyć wszystko raczy...
tak przecież kocham Go...
czy mogę Go zobaczyć?

Aniele Boży, Stróżu mój,
codziennie wołam Ciebie...
bo wiem, że trzeba tylko chcieć,
by ujrzeć Cię w swym niebie...
a niebo moje ciut przybladło,
rozmyło się już łzami...

Aniele Boży, zostań już...
z wytęsknionymi rodzicami...

Moja Mamusiu
najmądrzejsza i ukochana ponad wszystko...
ja czuwam nad Twym każdym krokiem...
układam mądrze wszystko...

Że nie rozumiesz czasem tego,
co właśnie dzieje się na przekór?
Kiedyś Ci wszystko wytłumaczę...
zrozumiesz wszystko tego roku...

Najukochańsza Matuś moja,
masz w sercu miejsca właśnie tyle,
ile potrzeba żebyś tam chowała
te najpiękniejsze wszystkie chwile...

No otrzyj łzy, już nie płacz więcej...
masz przecież moje szczere serce...
zaufaj, Mamuś, już niedługo
słońce popłynie złotą strugą
prosto do serca tęskniącego...
prosto do domu spokojnego...

Pamiętasz, Mamuś, jak mówiłaś,
że kochać będziesz póki życia?
Pamiętasz, co szeptałaś cicho,
już od początku, od powicia?
Pamiętam nasze tajemnice,
powtarzam je i tulę czule...
i Ty pamiętaj...
nie zapomnij...
nie daj zagłuszyć wiary bólem.

Przyjdę, Mamusiu, bo mnie wołasz,
przyjdę i siądę koło Ciebie...
położę rękę na Twym sercu,
rozgrzeję je w każdej potrzebie...

Uśmiecham się Twoim uśmiechem,
cieszę się szczęścia Twego chwilą...
i jestem zawsze...już nie odejdę...
na zawsze jestem Twą dzieciną....

Twój Aniołek - Oleńka

Ola Kuzańska tabliczka
w kościele mała wieżyczka
i cmentarz ten szaro bury,
choć białe na niebie są chmury
i leży Oleńka pod ziemią,
przykryta po szyję zielenią
i leży maleństwo w trumience
na buzi ma piękne rumieńce
Już miesiąc nie ma jej z nami,
więc płaczą kwiaty płatkami...

Na niebie dziecięcej wyobraźni zawsze świeci słońce,
bez którego życie byłoby niemożliwe...
Nawet jeżeli dziecko odchodzi, jego słońce pozostaje,
aby świecić tym, którzy szukają drogi...
(*)
Oleńko, masz rację, razem łatwiej wybierać właściwą drogę,
ale czasem trzeba nam samotności,
aby wsłuchać się w siebie i usłyszeć głosy Aniołów

Pamiętamy

Nie minąłaś i nie miniesz, choć się skończył ziemski czas...
Nie odejdziesz stąd Oleńko, póki w naszych sercach trwasz...
Pozostałeś nam Promykiem , Jasnym Blaskiem w chmurne dni...
Nie zapomnę Ciebie, Olu...Nie zapomnij mnie i Ty...

(*) Buzieczki Oleńko