(*)

(*)

Tam gdzie statek nie dopłynie,
gdzie samolot nie doleci:
nie na górze, nie w dolinie
- w niebie jest kraina dzieci
Tu Pan Jezus błogosławi,
tuli dzieci i całuje.
Świętych tłum się z nimi bawi:
śpiewa-tańczy-podskakuje!
Panna Maria trzyma Zuzię
-wokół przyjaciele mali.
Bo na ziemi smutną buzię
miała gdy się inni śmiali
Święty Piotr gra w piłkę z Rysiem,
nieba klucze za pas schował,
bo w szpitalu ze swym misiem
Rysio leżał i chorował.
Na obłoku trzy anioły
rozbujały znów Daniela.
Chłopiec wreszcie jest wesoły
-kiedyś nie miał przyjaciela.
Szymek bardzo się raduje
-jest na uczcie jakich mało!
Sam Pan Jezus usługuje
Tym, co w brzuszkach z głodu grało.
Basia goni Augustyna
-Święty zgubił już sandały.
Teraz Basia zapomina
że ją dzieci przezywały.
Patrzcie - jest mała Terenia
i patronka jej wspaniała!
W niebie nie ma już cierpienia
więc o bólach zapomniała.
To Franciszek - Boży święty!
Gosia w biedzie go kochała.
Idzie ku niej uśmiechnięty -
wreszcie wszystko będzie miała.
Teraz wszyscy spoglądają
na Tron, gdzie już biją w dzwony!
Tam Anioły dzieciom dają
piękne jak królom korony.

"Niebo kraina dzieci" Paweł Barczyński

Smutnych rozstań nie chce nikt...
serce płacze, słowa milkną
.....lecz tak musi być.
Coś się kończy, coś odchodzi w dal... szare życie musi dalej trwać...
<"> <"> <"> pamiętam Aniołku(*)

Nie płacz, bo dusza dziecka nie umiera…
Miłość przecież jest nieśmiertelna.
Nie rozczulaj się nad jego ciałkiem,
Które pozostało jak kokon po ślicznym motylu…
Niech każde wspomnienie daje ci siłę,
A ciepłe łzy obmywają serce z żałoby…
Ks. Lucjan Szczepaniak

"Gdy się miało szczęście, które się nie trafia: czyjeś ciało i ziemie całą a zostanie tylko fotografia, to-to jest bardzo mało."