✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿
żona Stanisława Kurek,
córka K i F Ryndak,
bliska Władysławy Kurek
✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿







````````````````````````(
````````````````````````) )
```````````````````````( ((
```````````````````````) ) )
``````````````````````(❤) )) )
`````````````````````( ((❤) )
````````````````````( (( (( (❤) )
```````````````````(( ((( ((❤) )))
``````````````````(( ((❤) ) )) )) ))
``````````````````(( ( (((((❤) )) ) )
`````````````````((( ( (( (( ( (❤) ) ))
`````````````````(( (( ( ( ((❤) )) ) )))
`````````````````(( (( (❤)) ))) ) )) ) )
`````````````````(( (( (((( (❤)) )) ) )
``````````````````(( ( (( (❤)) ))) ))
``````````````````````` IIIIIIIII
```````````````[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```````````````[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```````````````[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```````````````[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```````````````[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```````````````[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```````````````[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]

♥ •¸.•´`•.¸• ♥ •¸.•´`•.¸• ♥ •¸.•´`•.¸• ♥ •¸.•´`•.¸•

Tak błyska razem i gaśnie
Zorza na niebie różana:
Róża nadobna tak właśnie,
Ledwo rozkwitnie, zerwana!\"

˜ •*”˜.•* ”˜_˜”*•.˜”*•.˜
ŚWIATEŁKA PAMIĘCI
˜ •*”˜.•* ”˜_˜”*•.˜”*•.˜

`•.¸(¯`’•.¸`() ¸.•’´¯)¸.•´
(¯`.•.¸ (¯` █ ´¯)¸.•.´¯)
¯¨˜“ª¤ª“˜¨¨¨¨¨¨˜“ª¤ª“˜¨¨¯
˜ •*”˜.•* ”˜_˜”*•.˜”*•.˜
♥ ____°-(Ż`•♥•´Ż)-°____ ♥
♥„Umarłych wieczność dotąd trwa,
dokąd pamięcią im się płaci”

Wisława Szymborska ♥
˜ •*”˜.•* ”˜_˜”*•.˜”*•.˜

Światełko Pamięci Oleńko.

Całuski do nieba kochanie.

_______
_____


````````````(
````````````)
```````````((
```````````) )
``````````((░)
`````````((░(░)
````````(░ ))░))
````````((░ ((░))
```````((░░ )) ░)
``````))░((░░░))
`````(((░░ ░))░) )   
`````(░░░((░░░))
````((░░))░ ░░░))
````(░░░ ░░ ((░))
````((░))░░░░ )))
``````(░░ )( ░░)))
```````````IIIIIIIII
````[[█ 》▒ »̯̆◊̯̆« ▒ 《█]]
````[[█ 《▒ »̯̆◊̯̆« ▒ 》█]]
````[[█ 》▒ »̯̆◊̯̆« ▒ 《█]]
````[[█ 《▒ »̯̆◊̯̆« ▒ 》█]]
````[[█ 》▒ »̯̆◊̯̆« ▒ 《█]]
````[[█ 《▒ »̯̆◊̯̆« ▒ 》█]]


❤‿︵❤ PAMIĘTAM ❤‿︵❤

Smutne dzień dobry dla Ciebie OLEŃKO...[*]...

Jesteś jak oddech ziemi,
Zroszonej rannym deszczem.
Jesteś jednym promieniem
słońca, Który świeci mi jeszcze.
Jesteś jak słowik, który
co dzień do mnie przylatuje.
Jesteś! byłeś i będziesz
I za to ci dziękuję.

Jesteś tam, gdzie nas wciąż jeszcze nie ma.
Twego życia – tu został nie dokończony poemat

W sercu moim wyryte Twoje jest istnienie,
każdy dzień bycia razem,twoje
gesty, czyny, nasze rozmowy ,
oraz twego głosu brzmienie.
Nie mogę mymi myślami uciec wstecz
To ból ogromny
me myśli idą naprzód
ciągle szukają cię
a ciebie nie ma
wciąż nie ma


Nie ten pierwszy ból jest największy,
lecz ten drugi i trzeci
i każdy następny dzień
który bez ciebie trzeba przeżyć
bo z każdym dniem ból narasta
to nie prawda że czas leczy rany
tej rany nie można uleczyć kochany.
To dziura w sercu.
Czy można żyć z dziurą w sercu ?
można,my matki sieroty żyjemy.
Chronimy swe rany,by nie zobaczył
ich nikt nie pożądany.

najjaśniejsze światełka do samego nieba