najkolorowsze ,najśliczniejsze światełeczko do nieba dla Ciebie maleńki aniołeczku śpij spokojnie
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

a dla mamusi słowa otuchy i gorące uściski

[']

Tak bardzo tęsknię :(

[*]Śpij anioku Malutki...[*]

Siedzę przy oknie rozmyślając
Dlaczego wciąż czuję pustkę,
Dlaczego wciąż czuję żal,
Dlaczego musiałes umrzeć?Odpowiedzi szukam - nie tylko ja.
Ten dylemat ma istot większość.
Ten dylemat kiedyś będzie każdy miał,
Może dziś, może jutro? Kiedy?
Nie wie nikt.
EMMO DLACZEGO?
*****************************
Nie będę życzyła ci
uśmiechu, pieniedzy
czy pogodnych dni,
bo tego życzył ci będzie każdy.
Lecz wątpię, że ktoś
łez życzył ci będzie.
Łez szczęścia, na które
zasługujesz zwłaszcza ty...
WESOŁYCH ŚWIĄT....RENIULEK

nie było dziś pełni szczęścia bo Ciebie zabrakło z nami :( kocham !!

Jakże samotnym zawsze mnie zastajesz o nocy! święta nocy! płonąca rajem czarodziejskich bajek, cudem rozjarzeń i tęczą rozzłoceń — jak śnieg cichutka, biała jak opłatek, którym się dzielisz z całym, z całym światem — O nocy, pod gwiazd milczeniem dalekim, I wśród której Bóg się pobratał z człowiekiem! Podchodzę cichy do cudzego stołu I przełamuję opłatek ze drżeniem: z warg proszą słowa z szarego popiołu w grobów milczenie — Stoję samotny w gwiazd źrenicach wilczych owity w smutek jak w sztandar żałobny — Na zmarzłej ziemi śnieg — Nade mną milczą wieczność i gwiazdy, a pode mną groby.
******************************
PAMIĘTAM NIEBIANSKA EMMO<***>
******************************
..............
Z otwartym sercem
do Ciebie przychodzę
Trudy powszednich dni
Ci wynagrodzę.

Podziękuję oczom
co na świat patrzyły
Podziękuję rękom co
do mnie pisały...

Dam uśmiech
pochmurnej twarzy,
Dam Twej duszy...
co tylko wymarzysz
I będę szczęśliwa,
że dać Tobie mogę...
Uśmiech i szczęście
nie jakąś trwogę.

- że Jesteś dziękuję
Na JARECZKA stronie zawsze
Cię oczekuję.


RENIULEK

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią sie cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie .
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

dla Emmy [*]