♥♥ moje kochane.

kocham i tęsknie kochany mój aniołku

Byłeś miłością,lekarstwem duszy,
byłeś radością Promyczku mój.
Dziś Twoje imię szeptam z czułością,
Bos Ty Aniołem,więc przy mnie stój.
Rajskie ogrody już kwitną kwiatami,
nie przemijają ich zapach i woń.
Wy utuleni pod ich płatkami,
śnicie o ziemi,gdzie był Wasz dom.

Na lutni Anioł pieśń wygrywa,
płonącą z serca,przynoszącą wieść.
A z Waszych oczów,łza tęsknoty spływa.
Bo te marzenia,tak daleko gdzieś.
Niech Jezus Tobie da Rajskie Ogrody.
przejrzyste wody i Miłośc Swą.
Byś czerpał łaski ze żródła tej miłości,
W wiecznej radości tam w Niebie żył.
...°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸

Niech miłość ta, która wśród nas żyła, nigdy nie umrze i będzie wciąż żywa.
____NICOLKO________
...°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸¤°-:¦:-°¤¸♥¸
POZDRAWIAM BARDZO CIEPLUTKO
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

__Już nie płacz,no nie płacz kochanie,bo nic się nie stanie,gdy włożysz tą białą sukienkę.Bóg będzie przy Tobie,nie jesteś już w gRobie.Pan Jezus Cie trzyma za rękę.
Jak snieg wybielała ta wina-co miała Cię zycia szarością dotykać-więc nie płacz kochanie i spiesz do Jezusa,bo dłużej nie może już czekać.-zrozumiesz dlaczego już musisz zostawić przyjaciół.Utoruj im drogę i prowadz do Boga,miłością ich zycie naznaczaj.
Pobiegnij do Pana,Twa dusza stroskana w ramionach się schroni Jezusa,choć zywot Twój krótki ukoisz swe smutki.A wieczność Twe serce rozrusza i łzy Pan osuszy ,cierni z serca wykruszy.Światłością rozjaśni Twe mroki i poznasz dziecino tę miłość jedyną,poczujesz jak jesteś Mu drogi.
Sukienka Twa biała jak snieg wybielała,bo Jezus Ci grzechy przebaczył.W niej możesz Kochanie przed Bogiem już stanąć.W niej możesz już Nieba próg przekroczyć.I nie martw się o mnie ,ja nie zapomnę-w mym sercu co dzień będziesz ze mną.Już nie płacz kochanie ,bo znów się spotkamy,przybiegnę do Ciebie na pewno.Więc wspieraj mnie mocno,przy Tobie odpocznę wiedziona bezkresną tęksnotą .Ma dusza stroskana z szacunkiem do Pana osiągnie upragniony spokój .Jak wiatrem we włosach,jak zbożem pól kłosach,miłością w mym sercu jesteś Kochanie.Jak skrzydeł trzepotem,dziecięcym tupotem,na zawsze tu ze mną zostaniesz.I blaskiem gwiazd lśniących,łąk kwieciem pachnących i rosy porannej muśnięciem,co bliskie-co czyste jak niebo przejrzyste,jak uśmiech dziecka przed zaśnięciem.
Bóg zesłał katusze,gdy zabrał Twą duszę lecz była Ona niezbędną.Przez krzyża cierpienie Bóg zesłał zbawienie i wtedy Ty znów będziesz ze mną.___ANIOŁECZKU____
ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ
POZDRAWIAM
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Światełko dla was Aniołki[*][*]

Dlaczego śmierć tak boli?Dlaczego zabiera bliską osobę bez naszej woli?Ona nie ma serca.Czy kiedyś będzie miała?Czy już zawsze będę się jej bała?I czy łzy będą mi po policzku płynąć?Zawsze wtedy, gdy ktoś bliski będzie ginąc?Kiedy ona przyjdzie po mnie?Czy zostawię po sobie, choć garstkę wspomnień?Czy w czyimś sercu pozostanę?Czy powie ktoś kiedyś: „tęsknię kochanie”?Dlaczego to tak wszystko się kręci?Że wszystkie złe chwile pozostają w pamięci?Czy już zawsze tak będzie?Że jak śmierć się pojawi to ktoś odejdzie?Chciałabym żeby wszystko, co złe minęło.Żeby to wszystko szlag wreszcie wzięło.Żeby na świecie było dużo radości,A przede wszystkim dużo miłości.
•ಇّۣۣۜۜঙۣ•჻ڿڰۣ♥♥

Odszedłeś ale w naszych sercach i myślach nadal żył będzie dopóki my zyć będziemy.Pokój Twojej duszy .
___ANIOŁECZKU ___

•ಇّۣۣۜۜঙۣ•჻ڿڰۣ♥♥

M.JARECZKA PYRSAKA

„Czas,tych ran nie leczy.Pozostają,bo śmierc ukochanych jest też trochę,śmiercią nas samych:coś w nas umiera.Żyjemy,ale nic,nie jest tak,jak było przedtem,już nie jesteśmy tacy sami…”ks. A. Boniecki.
°❤ ___
     ¯¯¯¯¯¯°❤ ¯¯¯

„Odnaleźć nie można się wcale, brakuje nam Ciebie stale. Pustki odbijają ściany, już nie ma Cię między nami. Dom już nie żyje uśmiechem, lecz pustym i głuchym echem. Jedyna dla nas osłoda, że lepiej Ci będzie u Boga. Już nie z ziemskimi troskami, lecz tam z aniołami.”Światełko pamięci dla
CIEBIE NICOLKO
°❤ ___
     ¯¯¯¯¯¯°❤ ¯¯¯
ŻYCZĘ MIŁEGO WEEKENDU
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Śmierć kogoś, kogo kochamy, zmienia nasze przeżywanie czasu. Na nowo uczymy się życia, gdy umiera ktoś bardzo nam drogi. Po raz pierwszy bez kogoś bliskiego, sami. Śmierć staje się wówczas śmiercią ciągle trwającą. Za każdym razem osoba kochana, gdy ją sobie przypominamy, znowu w nas umiera. Prawdziwego żalu czas nie uleczy. Myślenie, że wraz z upływem czasu przestaniemy o niej pamiętać i odczuwać ból, jest fałszywe. Im dłużej żyjemy, tym silniej uświadamiamy sobie, kim ona, kochana przez nas osoba, była dla nas, i tym intymniej przeżywamy, co dla nas znaczyła jej miłość. Dopiero po śmierci osoby kochanej, uświadamiamy sobie jej głębię i moc, która w nas jest.
  ¯¯¯¯¯¯°❤ ¯¯¯
„Moje łzy żalu rozbijają się o barykadę dnia i płyną potokami smutku gdzieś NICOLKO KOCHANA
 ¯¯¯¯¯¯°❤ ¯¯¯
M.JARECZKA PYRSAKA