W tej tak smutnej dla was chwili
Kiedy serce pęka bólem zapisane
Oddaliście Bogu to co najcenniejsze
dziecko, która poszło dla nas w
nieznane Drogi, które prowadzą
wiernych Przed Boże oblicze
Módlmy się za nie ,Zapalmy
mu znicze.
A wy bolejący Rodzice i Rodzino
Pamiętajcie o ponownym z nia
spotkaniu Gdy przy Bożym tronie znów
spotka was Bądźcie pewni, że równie
Serdecznie przytuli do siebie
Więc otrzyjcie łzy smutku, bo nie
jesteście sami My z bliskimi waszymi
przy was stoimy o rozgrzeszenie i łaskę
dla niej Wspólnie Boga poprosimy.


Dziękujemy za pamięc i modlitwe.

__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

"Człowiek żyje tak długo,
jak długo trwa pamięć o nim..."

Odeszłaś... chociaż nie chciałaś, Tak bardzo życie kochałaś. I wciąż na Twoje wspomnienie, Tak trudno ukoić cierpienie. Ty byłaś taka radosna, Twe życie to jakby wiosna. Jak umysł ma pojąć ten czas, Że Ciebie już nie ma wśród nas. Ta pustka co w nas została, Wciąż będzie trwała i trwała, Ukoić bólu nie może... Dlaczego odeszła...Boże? Dlaczego odejść musiała? I tylko pamięć została, Nic serca ukoić nie może Czy była potrzebna Ci... ...Boże...?

.......................)
......................(,)
.....................[__]
.....................[__]
.....................[__]
...................(____)
_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_
Ludzie nigdy nie odchodzą tak naprawdę,
jeśli się o nich mówi i o nich myśli.........
Ciągle żyją w naszych sercach i umysłach. [*]

(*)
Dziękuję za światełka i pamięć

tęsknię.