Niech miłośc ta, która wśród NAS żyła, nigdy nie umrze- i będzie wciąż żywa.
Światełko pamięci dla CIEBIE ANIOŁKU(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

„Czasem tak po ludzku
współczujesz nam Boże
Bo nawet Ty nie zawsze
Pomóc nam juz możesz

Nie żebyś boskość swą
czy moc Bożą tracił
Lecz zbyt jasno widzisz
Że my mali tacy

Chowasz więc nasze sprawy
Do bocznej kieszeni
i jakbyś zapomniał
Że my tu na Ziemi

Samotni jak gwiazdy
Które w ruch puściłeś
Lub jak kruche gałęzie
Którym wiatr skradł siłę.”

Dla Ciebie światełko z modlitwą na niedzielę (*)

Jak trudno na twarzy mieć uśmiech,gdy w oczach palą się łzy.
Jak trudno być obojętnym, gdy serce z bólu drży.[*]

Córka śp.STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp.J.M.P. NITECKICH
śp.J.B. FAC,śp.W. OGIELA
zn.śp.U. ROŻNOWSKIEJ.


))............((
))...........))
)).........((
))........(,)
)).....((----))
)).....((^^))
)).....((----))
)).....((^^))
)).....((----))
)).....((^^))
)).((_,****,_))

Światełko pamięci!

Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.

Światełko pamięci
________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/,|,,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
______$$$$$_____$$$$______
__♥ $$$$$$$$$_$$$$$$$$$$_♥
_♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
_♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
_♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
__♥ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$_♥
____♥ $$$$$$$$$$$$$$$$_♥
______♥ $$$$$$$$$$$$_♥
________♥ $$$$$$$$$_♥
__________♥ $$$$$_♥
____________♥ $_ TO ŚWIATŁO nigdy nie zgaśnie ****

Nadzieja ma skrzydła
przysiada w duszy
i śpiewa pieśń bez słów,
a jej najsłodsze dźwięki
słychać nawet podczas wichury...
E.Dickinson

Pamiętam Aniołku
Światełko Nicolu
() () () () () () () () () ()
[] [] [] [] [] [] [] [] [] []

Czasami nie trzeba umierać, by być martwym,
wystarczy tęsknić za czymś lub kimś
co jest nieosiągalne...
Pamiętam...[*]

Pamiętam

Może za głęboki jest ten staw, w którym ja
Może za duża uczuć rzeka, dla tak małego człowieka
Czym zasłużyłam sobie Panie, na tą niepewność, na to czekanie?
Czym wypełnić mam ten czas, tej pustki mojej gmach?
Jak mam prosić, jak mam wzywać, by zobaczyć Twoją litość?
Nie umiem już słuchać, wierzyć i żyć, jak mam bez tego Być?
Jak żyć, by przeczuć, odnaleźć, zrozumieć, umieć zaprzeczyć?

Ty wiesz gdzie prawda leży, poznam ją, gdy uwierzę?
Ja u podstaw Twojej wieży, jak ustrzelony ptak, nie umiem wstać
Podasz rękę mi, gdy zapukam do Twych drzwi, podasz mi?
Czy odejdziesz, tak jak inni, co kiedyś też byli przy mnie...
Byli i odeszli, nie byłam dobra Panie, nie byłam, miałam ich za nic
Ty sie litujesz nad grzesznikami, co nie wierzyli, nie znali granic
Chcieli, a nie umieli, jestem jak oni Panie, jak inni skazani
Usłysz wiec moje wołanie, usłysz mnie...