Chciałam Ci powiedzieć tak wiele
Ale jesteś daleko nie sięgnę.
Twych myśli rozwianych
Przez wiatr i burzę potarganych
Nie widzę wyrazu oczu Twych
Pięknych. Smutnych. Rozmarzonych
Przekazuję Ci jednak coś ważnego
Musisz to zapamiętać na zawsze
Przesyłam Ci myśli słoneczne
Wietrzykiem cieplutkim
Od morza pachnące
By zawsze Cię ogrzewały
Jak gorące promienie słońca
Gdy chmury czarne
Zasłonią Twoje niebo
Przegoń je podmuchem wietrzyka
Silniejszym od tamtego
Nie pozwól by ciemność
Błękit zasłaniała i nieba
Cudnego widzieć nie pozwalała
Łap Słonka promyki z moimi
Dla Ciebie ciepłymi słowami
Sięgaj po nie ilekroć potrzebujesz
A natychmiast obecność moją poczujesz
Śpij słodko Aniołku.

Ci, których kochamy nie umierają, bo miłość jest nieśmiertelna.

Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. Z.WINNICKIEJ, śp. K.OGRODNIK
…..
….
…
..
►.......)
►......((
►......((
►......)))
►.....(+)
►....((+))
►....(++)
►....[[[]]]
►....[[[]]]
►....[[[]]]
►....[[[]]]
►..[H`][`T]
►◄►◄►◄►
`````````````
ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE NATALKO

(*)(*)(*)(*)

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
"Czasem cicho ktoś odchodzi,
I świat ciemny nam się zdaje,
Czasem cicho ktoś odchodzi,
Lecz naprawdę... tu zostaje.
W naszych myślach, w naszych sercach,
W naszych najskrytszych marzeniach.
Tu zostaje, jest wciąż obok,
I wciąż żyje....we wspomnieniach. "

Pamiętam Aniołku [*]
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Modlitwa za zmarłych
Niech Światłość Nieba jasno Wam świeci
I czas w wieczności szczęśliwie leci .
A tym co Czyściec ściera plamy z dusz
Niechaj zakwitnie ogród z róż.
I niech Aniołów rzęsisty śpiew
W otchłanie piekła zaniesie grzech .
Niech ciepła ziemia grzeje Was
Do końca świata po kresu czas.
Pamiętam i ślę najjaśniejszy promyczek
do samego nieba (*)(*)(*)(*)(*).

"Śmierć jest wielkością niezmienną, jedynie ból jest wielkością zmienną, która może nieskończenie wzrastać."

***

Kochamy i Tęsknimy
i tak bez końca!
['']['']['']['']['']

Tęsknota
Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca.

Adam Asnyk

Pamiętam(*)(*)(*)(*)(*).