Tyle łez wylanych i tyle cierpienia.
Zostały mi po Tobie jedynie
łzy i wspomnienia,Ciebie już tu niema
Twój dom teraz w niebie, a reszta
mego życia to droga do Ciebie.

இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ
.......................(
.................... ..(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”~..•°*”~.
.......(""""")... ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
.•°*”~..•°*”~...NIECH PŁONIE
*** DLA CIEBIE NATALKO ***
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ

POZDRAWIAM CIEPŁO TWOICH
BLISKICH DZIĘKUJĘ IM ZA TO ŻE SĄ.ŻE WSPÓLNIE TRWAMY PRZY WAS NASZE ANIOŁKI.

(¯`♥´¯)
`*.¸.*´
były tu ciche, niewinne
piękne w swej skromności
pełne miłości

były tu między nami
urokiem oplecione
czasem roztargnione

były tu
nasze jedyne
ciepłe chwile

teraz tylko w nas
są bladym wspomnieniem
smutkiem, deszczem, uczucia cieniem
PROMYCZEK PAMIECI
DLA CIEBIE ANIOLKU(¯`♥´¯)

(*) NATALII

─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
♥✿✿♥

`````)
````( (
```) ) )
``( (,) ) )
``( ( ( (,))
`( (,) ) ) ) )
`( ( ((,) )) )
`( (( (,,)) ) )
```[[IIII]]
[▓]╠✿╣[▓]
[▓]╠✿╣[▓]
[▓]╠✿╣[▓]
[▓]╠✿╣[▓] (¯`•♥•´¯)
___`•.,(¯`•♥•´¯)
__(¯`•♥•´¯),.•´
___`•.,.• •♥•
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─
Żal nasz bezmierny, cicha łza się sączy,
ucichnie wtedy, kiedy Bóg nas złączy...ANIOŁECZKU...
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─

Stracić kogoś... To tak jakby uciszyć wszystko dookoła Kazać ptakom przestać śpiewać Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew
Obłoki, co z ziemi wstają I płyną w słońca blask złoty, Ach, one mi się być zdają Skrzydłami mojej tęsknoty Te białe skrzydła powiewne Często nad ziemią obwisną, Łzy po nich spływają rzewne, Czasem i tęczą zabłysną. Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach Po drogach nieskończoności, Są one dla mnie w marzeniach Oczami mojej miłości. Patrzą się w ciemne odmęty Te wielkie ruchome słońca... I ja miłością przejęty, Patrzę i tęsknię bez końca /Tęsknota- Adam Asnyk/ Światełko pamięci dla Ciebie[*]
Dziękuję za pamięć o Ewelince w czasie mojej nieobecności, ciepło pozdrawiam.

Tutaj na Ziemi,
wśród zmartwień i burz wyrasta ludzkie drzewo
... lecz przychodzi ta chwila, która z tęsknotą przyzywa ...
dostajesz cichą informację ... wracaj do domu, już czas...
i wielka niewidzialna siła przerywa życia nić.

Pamiętam (*).

Kwiat Nadziei...
Słów nie ma by cierpienie wyrazić
Ulotne są i nietrwałe
Cierpienie w kryształowym mieści się
Wazonie duszy
Ostre kamienie, wnętrze jego wypełniają
Przemieszczają się w dziwnym milczeniu
Ból ciągle zadając nowy
Jakby ból ust nie miał
By go krzykiem ku niebu ponieść
Jedynie ludzkie oczy, te zwierciadła duszy
Łzami go wyrażają ...
A gdy łez jest więcej niż słów na świecie
W kryształowy wazon duszy spadają
Ból koją, zapomnienia nie dają ...
Jedynie modlitwą można uświęcić
Cierpienie ludzkie, ogromne, dławiące
We własne dłonie
Wziąć delikatnie kryształowy wazon duszy
I oddać go
Dłoniom Miłosiernego Boga
Pomiędzy kamienie ludzkiego cierpienia
Włoży On pączek kwiatu Miłości
I choć z bólu, słów Jego może ...
Nie usłyszymy
To kwiat ten, pokarm zaczerpnie
Z łez naszych i słów modlitwy
I rozkwitnie, rozsiewając zapach Nadziei.
♥ ♥ ♥ ¸¸.•*´¯`✿
♥ •*´¯`✿