Cytat z Kamilka wiersza pt." Nie zatrzymasz mnie" to nasze światełko pamięci na niedzielę
"...Kto będzie tym. Kto w końcu stanie i weżnie szansę? Bo życie dopiero się zaczęło..."

To co dał nam świat niespodzianie zabrał los
dobre chwile skradł niosąc w zamian bagaż
zwykłych trosk
To co dał nam świat to odeszło z biegiem lat
cóż wart jest dziś niewczesny żal



że los wziął to co dał.

Krzysztof Krawczyk
.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~~”*°
Niestety los nas nie oszczędził, zabrał nam to co kochamy,
Ale wspomnień i pamięci nam nie odbierze…

Bądż z nami zawsze . Bądż jak promyk słońca . Bądż jak nadzieja . Bądż jak siła . Bądż blisko . Bądż...

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej

⊱````````(
⊱````````)
⊱```````( (
⊱``````) ) )
⊱`````( (,) ) )
⊱`````( ( ( (,))
⊱`````((,) ) ) )
⊱````( ( ((,) )) )
⊱````( (( (,)) ) )
⊱```````[[]]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]
⊱````[✿(✿)✿]

Niedzielne Światełko
mojej Pamięci.

Maleńka chwilka jak oka mgnienie
zabrała wszystko nic nie zostało
zabrała ze sobą radość cierpienie
jak by wszystkiego jej było mało . Wspominamy Wasze uczynki potknięcia i twarze,głośno rozmawiać dziś się nie godzi modlitwę szeptaną przyjmijcie w darze .Niegasnące Światełko Pamięci dla Ciebie Aniołku*****

Kochamy cię córeczko.

Światełko mej pamięci zapalam[*]

:(``````((
:(``````)
:(`````( , )
:(````(( , ))
:(````( (, ) )
:(````( ((, ))
:(```[[*[*]*]]
:(```[[*[*]*]]
:(```[[*[*]*]]
:(```[[*[*]*]]
:(```[[*[*]*]]
:(```*******
~~~~~~~~~~~~~
*Z całego serca dziękuję za pamięć o moim Synusiu*

-Mama Aniołka Mateuszka Gorczyńskiego-

________________(
________________))
_______________/',(
______________(,"",)
_______________ ||
_______________§§
______________ §§§
______________ §§§
____________§§§§§§§§
_____________§§§§§§
______________§§§§
Światełko nadziei,które płonie
Ukoić może to roztanie,
I wciąż splecione z bólu dłonie,
Znów będą czekać na spotkanie...